او را از نبود به هستى آورده ، و سپس هزاران وسائل عمومى و خصوصى براى ادامهء حيات او ترتيب داده ، و در هر زمان از ابتداى زندگى او همه رقم اسباب خوشى و عيش او را فراهم آورده ، و در اين مورد نيز نعمت مخصوص و توجه خاصى مبذول داشته است : البته اين توجه و اين معرفت خود حقيقت سپاسگزارى است . مخصوصا اگر توجه داشته باشد كه خود شكر هم نعمت توفيقى است كه توأم با شرائط ديگر و بايد از جانب خداوند متعال داده شود .