سيم : كثرت ألقاب شايعه متداوله آن جناب كه پيش از ولادت وپس از آن در ميان أمت شايع بود حتى آنكه در جميع أمم سالفه كه بشارت مىدادند به ظهور آن جناب چنانچه بيايد از خطبه روز غدير رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) در نزد همه به لقب معروف ودر زيارة آن جناب است " السلام على مهدى الأمم " واما حمل اين اخبار بر تقيه ، پس از جهاتى جايز نيست : أول : آنكه تمام محدثين خاصه وعامه ، اين فقره را از رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) نقل كرده اند كه فرموده اند " اسم مهدى ، اسم من است " چنانچه با أسانيد ومآخذ آن در باب چهارم اشاره خواهد شد پس همه دانا بودند به اسم آن جناب پس كيست آنكه از أو بايد پنهان داشت . دوم : آنكه در بسيارى از اين اخبار وغير آن نهى مذكور به نبردن اسم تصريح فرمودند كه أو همنام رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) است وبا اين كلام راوي وسامع دانا شدند بنام اصلى پس اگر تقيه از آنها بود كه دانا شدند واگر از غير است كه بايد ايشان در جاى ديگر ذكر نكنند پس عدم ذكر در آن مجلس راهى ندارد بلكه لازم بود تنبيه ايشان كه نكردند . سيم : آنكه ذكر نكردن جناب خضر ، اسم آن حضرت را در محضر شريف أمير المؤمنين ( عليه السلام ) واسم نبردن را از اجزاى شهادت وصفات آن حضرت قرار دادن وهمچنين اسم نبردن رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) براي جند يهودي خيبري ، قابل حمل بر تقيه نيست . چهارم : آنچه گذشت كه غايت اين حرمت را ظهور قرار دادند واين جمع شود با آنكه حرمت ، دائر مدار خوف باشد . پنجم : آنكه مجرد ذكر اين اسم منشأ خوف وفساد بود به ملاحظه آنكه جبارين در صدد قمع وقتل آن جناب بودند چون به ايشان رسيده بود كه زوال ملك جبارين وانقطاع دولت ظالمين بر دست آن حضرت است پس بهتر آن بود كه به هيچ اسم ولقب معروفي ذكر نشود خصوص لقب مهدى كه در همه آن وعدها ووعيدهاى نبوي آن جناب به اين لقب ذكر شده ومعروف شده بود به آن تا آنكه