رسول خدا نشست و برخواست كردى و سخن آن حضرت با يهود گفتى روزى پيغمبر ( ص ) در حجرهء از حجرات طاهره بود و جمعى از صحابه آنجا بودند فرمود كه حال مردى بر شما در آيد كه دل او چون دل متكبران و سركشان باشد و به نظر شيطان نگاه كند ناگاه ابن بنتل در آمد و او ازرق بود حضرت فرمود كه چرا تو و اصحاب تو مرا دشنام ميدهيد او سوگند خورد و ياران خود را نيز آورد و سوگند خوردند كه ما هرگز اين بىادبى نكرده‌ايم آيه آمد كه * ( أَ لَمْ تَرَ ) * آيا نمينگرى * ( إِلَى الَّذِينَ تَوَلَّوْا ) * بسوى آنان كه دوست گرفتند يعنى منافقان كه دوستى كردند * ( قَوْماً غَضِبَ اللَّه ) * گروهى را كه خشم گرفته است خداى * ( عَلَيْهِمْ ) * برايشان يعنى يهود كه دربارهء ايشان فرموده كه من لعنه اللَّه و غضب عليه * ( ما هُمْ ) * نيستند آن منافقان * ( مِنْكُمْ ) * از شما كه مؤمنانيد * ( وَلا مِنْهُمْ ) * و نه از ايشان كه جهودانند كما قال اللَّه تعالى مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذلِكَ لا إِلى هؤُلاءِ وَلا إِلى هؤُلاءِ * ( وَيَحْلِفُونَ ) * و سوگند ميخورند * ( عَلَى الْكَذِبِ ) * بدروغ در دعوى اسلام و احترام سيد انام * ( وَهُمْ يَعْلَمُونَ ) * و حال آنكه ايشان ميدانند كه منافقند و محلوف عليه ايشان كذبست يعنى سوگند بدروغ از سر علم و عمل ميخورند مانند كسى كه سوگند بغموس خورد تقييد حلف به اين جمله حاليه دليل است بر آنكه كذب آنست كه موافق مخبر عنه نباشد خواه مخبر عالم باشد به آن يا نه پس تهديد ايشان ميفرمايد كه * ( أَعَدَّ اللَّه لَهُمْ ) * آماده كرده است خداى براى ايشان * ( عَذاباً شَدِيداً ) * عذابى سخت در دنيا بخوارى و رسوايى و در آخرت به آتش دوزخ * ( إِنَّهُمْ ) * بدرستى كه ايشان * ( ساءَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ) * بد چيزى بود كه پيوسته ميكرده‌اند يعنى پيش از اين زمان بر عمل بد تمرن مىنموده‌اند و بر آن اصرار ميكرده‌اند و ميتواند بود كه اينكلام حكايت باشد از آنچه در آخرت بايشان گويند يعنى ايشان در دنيا به عمل بد اصرار مينموده‌اند از انفاق و موالات با اعداء اللَّه و غير آن * ( اتَّخَذُوا ) * فرا گرفتند * ( أَيْمانَهُمْ ) * سوگندهاى خود را كه ميخوردند * ( جُنَّةً ) * سپرى يعنى آن را وقايهء تهمت خود ساختند و صيانت خون خود و مال خود گردانيدند تا از دست مسلمانان در امان بمانند * ( فَصَدُّوا ) * پس باز داشتند مردمان را در حين ايمنى خود * ( عَنْ سَبِيلِ اللَّه ) * از راه خدا بتوهين امر مسلمانان و به تهجين ايشان از مجاهدهء كافران و بازداشتن ايشان را از ملاقات با اهل اسلام و از مصاحبت با سيد انام ( ص ) * ( فَلَهُمْ عَذابٌ