مروى از ابى جعفر ( ع ) و از سعيد ابن جبير و مجاهد نيز روايتست كه مراد به اين شخصى است كه عطائى به كسى دهد بطمع آنكه زياده از آن باز ستاند و اين رباى حلال است و صاحبش را نه مزد باشد از خدا و نه وزر بر او مترتب شود به جهت اين رسول ( ص ) آن را نهى فرموده و گفته سزاوار نيست كه شخصى به اين قصد عطيه كند چه ثوابى بر آن مترتب نخواهد شد و كريمهء لا تمنن تستكثر در معنى اينست و نزد سدى آيه در شأن بنى ثقيف آمد كه ربا دادندى حق تعالى فرمود كه آن را نزديك او سبحانه زيادتى نباشد * ( وَما آتَيْتُمْ مِنْ زَكاةٍ ) * و آنچه مىدهيد از زكات مفروضه يا صدقه مندوبه كت در دادن آن به مستحق * ( تُرِيدُونَ وَجْه اللَّه ) * ميخواهيد ثواب خداى را و رضاى او را يعنى آن را خالصا لوجه اللَّه و ابتغاء لمرضات اللَّه ميدهيد بدون شايبهء غرض ديگر از ريا و سمعه و مكافات زيادتى * ( فَأُولئِكَ ) * پس آن گروه كه زكات و صدقه لوجه اللَّه دهند نه به قصد ديگر * ( هُمُ الْمُضْعِفُونَ ) * ايشانند كه خداوند افزونيند از ثواب كه يكى را ده يا هفتصد يا بند و يا ايشانند كسانى زياده كننده‌اند ثواب و مال خود را ببركت زكات پس مضعفون بنا بر اول بمعنى ذو الاضعاف من الثواب است و نظير اينست مقوى و موسر كه بمعنى ذى قوة و ذى يسار است و بنا بر ثانى اضعافست بمعنى تضعيف و الف لام بمعنى موصول اى الذين يضعفون ثوابهم و اموالهم بركة ايتاء الزكاة الواجبة او المندوبة و تغيير كلام از سنن مقابله كه ان انتم المضعفونست بجهة مبالغه است و التفات در آن بر احسن وجه گوييا به جهت تعريف حال ايشان بملائكه و خواص خلق خطاب فرموده كه فاولئك الذين يريدون وجه اللَّه بصدقاتهم المضعفون و اين امدحست مر ايشان را از آنكه خطاب كند و گويد انتم المضعفون و يا آنكه غرض تعميم احوال ايشان باشد بجميع خلايق و معنى اينكه كل من فعل ذلك كان كذلك سواء انتم الحاضرون او غيركم الذى هم الغائبون و محتمل است كه اولئك هم المضعفون خبر مبتداء محذوف باشد اى فمؤتوه اولئك هم المضعفون يعنى پس دهندگان آن چيز كه زكات است ايشانند زياده كنندگان مثوبة خود و حذف آن به جهت دلالت كلام است بر آن و اين وجه اسهل است از روى ماخذ و اول املاء است بفايده و بنا بر موصولية عايد محذوفست كه راجع بما باشد اى المضعفون به يعنى ايشان زياده كنندگان ثوابند يا مال به آن دادن و در حديث آمده كه ما نقص مال من صدقة به صدقه دادن مال كم نشود و از امير المؤمنين ( ع ) مرويست كه فرض اللَّه تعالى الصدقة تنزيها عن الكبر و الزكاة تسبيبا للرزق و الصيام ابتلاء لاخلاص الخلق و صلة