و در اندك زمانى پژمرده شود و نيست گردد و نعم ما قال بعض الشعرا شعر مال جهان بباغ تنعم شكوفه ايست كاول بجلوه دل بربايد ز اهل حال يك هفته نگذرد كه فرو ريزد از درخت بر خاك ره شود چه خس و خاك پايمال اهل كمال در دل خود جا چرا دهند آن را كه دم بدم ز پى است آفت زوال پس چون كه نعم دنيويه با وجود فنا و زوال مشوبست بشوب غصص و مستلزم انواع بلوى و محن و مع ذلك مانع تزود بزاد آخرت كه منتج وصولست بنعم دايمه و سعادت سرمديه از اينجهت حضرت عزت حبيب خود را نهى فرمود از مصروف داشتن همت بر آن تا امت عالى همت او اقتفا به او نموده از آن باز ايستند و بر مدارج رفعت و قرب متصاعد شده در رياض جنان كه مشتمل بر جميع ملاذ ابديه است قرار گيرند و بواسطهء همين است كه حقتعالى او را با اهل بيت امجاد او بطاعت و عبادت كه سرمايهء نعم سرمديست امر نمود و فرمود * ( وَأْمُرْ أَهْلَكَ ) * و امر كن كسان خود را * ( بِالصَّلاةِ ) * به نماز يعنى بعد از آنكه مامور شدى به نماز در كريمهء * ( فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ ) * الايه اهل بيت خود را به آن امر نما از ابو سعيد خدرى روايتست كه چون اين آيه نازل شد حضرت رسالت ( ص ) تا مدت نه ماه هر وقت نماز بدر خانهء فاطمه زهرا و امير المؤمنين صلوات اللَّه عليهما ميآمد و بآواز بلند ميگفت الصلاة رحمكم اللَّه انما يريد اللَّه ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهر كم تطهيرا و اين روايت ابن ابو عقده باسناد خود از طريق كثيره از اهل بيت عليهم السلام نقل كرده و از ابى برزه و ابى رافع نيز ماثور است و ابى جعفر ( ع ) فرموده كه امره اللَّه تعالى ان يخص اهله دون الناس ليعلم الناس ان لاهله عند اللَّه منزلة ليست للناس فامرهم مع الناس عامة ثم امرهم خاصة يعنى حقتعالى پيغمبر خود را امر كرد كه مخصوص گرداند اهل بيت خود را بامر كردن به نماز دون ساير مردمان تا بر عالميان واضح شود كه اهل بيت او را نزد خدا منزلتى است كه كسى ديگر از بندگان آن منزلت ندارد پس به جهت اين امر كرد اهل بيت را با مردمان على العموم در كريمهء وَأَقِيمُوا الصَّلاةَ و بعد از آن امر فرمود ايشان را على الخصوص بر اداى آن در تبيان نيز آورده كه هر گاه آن حضرت باهالى خود رسيدى ايشان را به نماز فرمودى و اين آيه بر ايشان خواندى و نزد بعضى مراد باهل هر كسى است كه تابع آن حضرت است در اسلام و ايمان و اينخلاف ظاهر است و مع ذلك اول اكثر و اظهر است و بنا بر اينقول معنى آيه آنست كه اى محمد امر كن همهء اهل ايمان را به نماز * ( وَاصْطَبِرْ عَلَيْها ) * و صبر كن بر نماز يعنى مداومت كن در امر به نماز و بر اداى آن و قول اول اكثر و اشهر است و اظهر و از بكر بن عبد اللَّه المزنى روايتست كه هر گاه فقر و احتياج باهل بيت پيغمبر ميرسد حضرت بايشان ميگفت قوموا فصلوا بهذا امر اللَّه رسوله برخيزيد و نماز گذاريد كه حق سبحانه به اين امر كرده