كلامه و باقى مسائل لعان در كتب فقه مسطور است آورده‌اند كه حضرت رسالت ( ص ) بعد از نزول آيهء لعان عريمه يا عريم و بروايت اشهر هلال را طلبيد با زن مقذوفهء خود و فرمود ملاعنه كنيد مرد قاذف گفت يا رسول اللَّه بفرما بچه طريق صيغهء لعان بگويم حضرت هر دو را نزديك داشت و روى ايشان را به قبله كرد و مرد را گفت چهار بار بگو اشهد باللَّه انى لمن الصادقين فيها رميتها به وى چهار بار اين را تكرار كرد پس پيغمبر ( ص ) روى بوى كرد و گفت اتق اللَّه از خدا بترس كه عذاب آخرت از عذاب دنيا يعنى حد سختتر است و عقوبت خالق از عقوبت مخلوق صعبتر اگر در مرمى بيقين نيستى توبه كه كه توبهء پنجم موجب عذاب و لعنت خواهد بود بر دروغ گوى مرد قاذف گفت و اللَّه كه من راست ميگويم و خدا مرا بر اين عذاب و عقاب نكند پس رسول ( ص ) فرمود كه اشاره بنفس خود كن و بگو كه لعنة اللَّه على ان كنت من الكاذبين فيما رميتها به آن مرد اين كلمه را بگفت بعد از آن آن حضرت متوجه زن شد و فرمود كه صيغهء لعان مىگويى يا تصديق شوهر ميكنى گفت لعان ميگويم رسول فرمود كه چهار بار بگوى كه اشهد باللَّه انه لمن الكاذبين فيما رمانى به پس رسول ( ص ) او را موعظه فرمود و تخويف نمود و گفت اى زن از خدا بترس كه رسواى دنيا آسانتر است از رسواى آخرت و عذاب خدا اصعب از عذاب ديگران و بار پنجم موجب سخط و خشم خداست زن ساعتى تامل كرد و پس سر برآورد و گفت شوهر دروغ ميگويد رسول ( ص ) فرمود كه بگو غضب اللَّه على ان كان من الصادقين فيما رمانى به آن گاه رسول ميان ايشان تقريب كرد و حكم كرد كه فرزند اگر متولد شود به شوهرش نسبت ندهند و زن را نيز بدين سرزنش نكنند و در اكثر رواية آمده كه رسول ( ص ) فرمود كه ان جاءت به أصيهب اثيبج يضرب الى السواد فهو لشريك اين السمحا و ان جاءت به اورق جعدا جماليا خدلج الساقين فهو لغير الذى رميت به يعنى اگر زن فرزند بياورد بسياهى مايل و ميان پشت او بزرگ بود پس آن از شريك بوده است و اگر خاكستر رنگ باشد و جعد موى و بزرگ ساق پس آن از غير كسبست كه زن به آن مرمى بها شده ابن عباس گفته كه چون فرزند متولد شد شباهت تمام داشت بشريك پيغمبر ( ص ) فرمود كه لو لا ايمان لكان لى و لها شان اگر اين سوگندها نميبود من اين زن را وا نمىگذاشتم و آن را ببليغتر وجهى سياست ميكردم * ( وَلَوْ لا فَضْلُ اللَّه عَلَيْكُمْ ) * و اگر نه فضل خداى بودى بر شما بنهى از زنا و فواحش و اقامت حدود * ( وَرَحْمَتُه ) * و بخشايش او بر شما به وضع احكام * ( وَأَنَّ اللَّه ) * و آنكه خداى * ( تَوَّابٌ ) * قبول كنندهء توبه است * ( حَكِيمٌ ) * حكم كننده در حدود احكام هر آينه شما را فضيحت كردى و دروغ گو را به عذاب اليم مبتلا ساختى و گويند كه اگر نه فضل خدا بودى بتاخير عقوبت شما البته هلاك ميشديد يا اگر نه فضل خداى بودى باقامت