ديد و در آن حالت سائلى بتضرع تمام سؤال كرد و بر بيچارگى و فروماندگى خود بناليد و چون آواز سائل به آن كيفيت به گوش سلطان ولايت رسيد دل مبارك آن سرور دين بموجب اذلة على المؤمنين از براى آن سائل بسيار دردناك شد پس آن حضرت بدست مبارك خود از جانب پشت خود اشاره بآنسائل كرد و سائل دريافت كه آن شاه سرير خلافت و شهنشاه سليمان منزلت خاتم به او بخشيد پس بيامد و آن انگشترى از انگشت مبارك آن حضرت بيرون كرد و از آن حال بسيار شادمان و خرم شد پس حقتعالى از روى تعظيم و تكريم شاه اوليا آيه فرستاد و چون شاه ولايت از نماز فارغ شد و متوجه منزل شريف گشت و بحجرهء طاهره درآمد سيد رسل صلَّى اللَّه عليه و آله بطلب آن سرور فرستاد و او را حاضر گردانيد و فرمود اى على امروز چه عمل از تو صادر شده و در راه خدا چه چيز از تو در وجود آمده آن حضرت از حال سائل خبر داد و آن صورت بعرض رسانيد آن حضرت فرمود كه يا على گوارنده و مبارك باد ترا و خوشدل و خوشحال باش كه خداى عز و جل در حق تو آيتى فرستاده و ترا به تعظيم و تفخيم باد فرموده و آن اين آيهء كريمه است كه * ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّه وَرَسُولُه ) * الايه و در روايت سعيد بن جبير از ابن عباس بخشيدن خاتم شاه ولايت بر نهجى ديگر واقع شده و محصل آن روايت اينست كه روزى آن پيشواى صلوا كما رأيتمونى و آن مقتداى قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّه فَاتَّبِعُونِي در مسجد نماز ظهر را ادا فرمود چون از نماز ظهر فارغ شد از مسجد بيرون آمد و صحابه متفرق شدند چنان كه در مسجد كسى نماند الا على ابن ابى طالب عليه السّلام كه به نماز مشغول بود ناگاه سائلى درآمد و چون در مسجد كسى ديگر نبود مگر شاه ولايت سائل متوجه آن حضرت شد عرض كرد كه يا على بن ابى طالب بالذى تصلى له ان تصدق على بما امكنك يعنى اى على به آن خدايى كه اين نماز را براى او ميگذارى كه به من آن مقدار چيزى كه توانى تصدق كن و مرا از خوان احسان خود محظوظ گردان كه بيچاره و درمانده‌ام و قوتى ندارم پس شاه ولايت چون اين سخن را از آن سائل شنيد در حال دست راست خود را بر پشت مبارك خود نهاد و خاتم عقيق خود را كه در انگشت مبارك داشت به او بخشيد سائل از آن عطيه بسيار خوشحال و خرم شد و امام المتقين را دعاى بسيار كرد و چون از امام المتقين صلوات اللَّه عليه اين عمل پسنديده در نماز صادر شد حق تعالى اين آيه كريمه در حق آن سرور دين فرستاد پس حضرت رسالت صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب بشاه اوليا كرد و فرمود يا ابا الحسن حق تعالى از اين حالت تو مباهات فرمود با ملائكه يا على بخوان اين آيه را كه * ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّه وَرَسُولُه ) * الاية و ديگر از علماى اهل سنة كسى كه معترف است به اينكه آيه در حق امام المتقين نزول يافته ابو الحسن على بن احمد واقدى است چه او در تفسير خود كه مسمى است باسباب النزول تصريح كرده به اين معنى و روايت ديگر از كلبى نقل است كه اين آيه در شأن على بن ابى طالب است زيرا كه او خاتم بسائل داد در حالتى كه در ركوع بود و نيز واقدى روايت مىكند از ابى بكر تميمى و او از ابن عباس كه روزى حضرت رسالت صلَّى اللَّه عليه و آله