فاقبل معذرتى و تعلم حاجتى فاعطنى سؤلى و تعلم ما فى نفسى فاغفر لى ذنوبى اللهم انى اسئلك ايمانا تباشر به قلبى و يقينا صادقا حتى اعلم انه لن يصيبنى الا ما كتبت و الرضا بما قسمت لى ) پس بارى تعالى وحى فرستاد به او كه اى آدم آمرزيدم ترا و هيچ كس از ذريهء تو اين دعا نخواند مگر كه گناهان او را بيامرزم و كشف غموم او كنم و فقر را از او نزع نمايم و نعم دنيا را متوجه او سازم و روايتى ديگر از ابن عباس منقولست كه آن كلمات اين بود كه آدم گفت كه يا رب ( الم تخلقنى بيدك ) بار خدايا نه مرا بيد قدرت خود بيافريدى فرمود بلى بعد از آن گفت يا رب ( الم تنفخ فى روحك ) نه روح خود را در من دميدى فرمود آرى گفت يا رب ( الم تسكنى جنتك ) نه مرا در بهشت خود جاى دادى فرمود نعم گفت يا رب ( الم تسبق رحمتك غضبك ) نه رحمت تو بر غضب تو پيشى گرفته فرمود بلى گفت ( فلم اخرجتنى ) پس چرا مرا از بهشت بيرون كردى گفت بجهة ترك مندوب تو گفت يا رب ( ان تبت و اصلحت اراجعنى انت الى الجنة ) اگر توبه كنم و بصلاح آرم كار خود را مرا ببهشت رسانى فرمود نعم گفت يا رب توبه كردم و از آن پشيمان شدم و عزم جزم كردم كه من بعد ترك مندوب نكنم پس حق سبحانه توبهء او را قبول فرمود و اصح روايت آنست كه حق سبحانه باستشفاع آل عبا قبول توبهء آدم كرد چه اين روايت از ائمه صادقين عليه السّلام مأثور است و در كتب بعضى از مخالفين نيز مسطور است و از آن جمله ابن مغازلى شافعى كه يكى از اعاظم اهل سنت است روايت كرده باسناد خود از ابن عباس كه او فرمود من از حضرت رسالت ( ص ) پرسيدم كه يا رسول اللَّه آن كلمات كه آدم از پروردگار خود تلقى نمود و آن را وسيلهء قبول توبهء خود گردانيد كدام كلمات بود حضرت فرمود كه آن اسم من و على و فاطمه و حسن و حسين بود كه آدم از پروردگار خود تلقى نمود و آن را وسيله شفاعت خود ساخت و گفت خداوندا بحرمت اين اسامى و قدر و مرتبه محمد و على و فاطمه و حسن و حسين كه توبهء من قبول كنى و از آنچه از من صادر شد در گذرى حقتعالى از بركات اين اسما از ذلت او درگذشت و او را برگزيد و تاج اجتبا بر سر او نهاد و بر لبيب منصف و مسترشد عارف مخفى نخواهد بود كه آن كسرا كه آدم با وجود مرتبه نبوت شفيع خود سازد و بوسيلهء آن مكرم و مجتبى شود درجهء او عند اللَّه اعلى از درجهء ساير اصحاب و مرتبهء او ارفع از مراتب جميع مهاجرين و انصار خواهد بود و اين خبر را ابو عمرو بن مقدام كه يكى از علماى اهل سنتست روايت كرده از سعيد بن جبير از ابن عباس پس بايد كه تو به عين انصاف در اين مبحث نگرى و ملاحظه مضمون اين حديث نمايى كه بطريق اهل سنت در شأن عاليشأن على بن ابى طالب عليه السّلام واقع شده و بعد از آن رجوع كنى از آنچه اهل سنت در كتب خود تصريح كرده‌اند كه افضل ناس بعد از مصطفى ( ص ) شيوخ ثلاثه‌اند و بعد از آن على بن ابى طالب عليه السّلام تا بر تو واضح شود كه در اين مبحث جاحد و مكابر و معاند از اين دو فرقه كدامند و بدانكه در توفيق بين الروايات ميتوان گفت كه آدم عليه السّلام ادعيه