چنين باشد كه مهريّه را نپردازد ، نزد خداوند عزّ و جلّ زنا كار است . 4401 - و امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : سزاوارترين شروطى كه بايد آن را پايبند بود و بدان وفا كرد ، شروطى است كه در عقد نكاح قيد مىشود . و در سنّت پيغمبر صلَّى الله عليه و آله مهريّه پانصد درهم است ، پس هر كس كه بر سنّت بيفزايد بايد به سنّت باز گردد ، و اگر از پانصد درهم يكدرهم يا بيشتر از يك درهم را قبل از زفاف و همبسترى پرداخت و زوجه پذيرفت و بعد با او همبستر شده زفاف كرد ديگر چيزى مديون نيست ، همانا براى زوجه همان مقدار است كه قبل از دخول گرفته است . شرح : « اين فتوا مضمون بلكه تقريبا لفظ حديثى است كه محمّد بن سنان از مفضّل بن عمر نقل كرده و شيخ آن را در تهذيب آورده است ، ولى بايد دانست كه محمّد بن سنان در كتب رجالى جرح شده و مورد طعن است و نيز مفضّل بن عمر را از بزرگان باطنيّه شمرده‌اند و علاوه بر اينكه خبر ، خبر واحد است و سندى قابل اعتماد ندارد ، همچنين با ظاهر آيهء شريفه » * ( وَآتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْه شَيْئاً ) * « 1 » « و كريمهء * ( وَآتُوا النِّساءَ صَدُقاتِهِنَّ نِحْلَةً ) * « 2 » * ( ) * سازگار نيست و نيز با اخبار معتبره و صحيحه معارض است مانند خبر زراره از امام باقر عليه السّلام كه فرمود : « الصّداق كلّ شيء تراضى عليه النّاس قلّ أو كثر « 3 » » . يا صحيحهء فضيل از آن حضرت كه

--> « 1 » اگر به اندازهء پرى يك پوست شتر مهريّه به زن پرداخته‌ايد حقّ نداريد چيزى از او باز پس بگيريد « 2 » و مهر زنانتان را بعنوان پيشكش با كمال رضايت و طيب خاطر بپردازيد - نساء : 20 . و 4 . « 3 » صداق و مهريّه همان مقدار است كه طرفين عقد بدان راضى شوند چه كم باشد و چه زياد .