- چنان كه خواهد آمد - روايتى نقل كرده است از معصومين عليهم السّلام كه فرموده‌اند « هر كس با مال حرامى حجّ كند ، بهنگام تلبيه او را ندا دهند كه * ( « لا لبّيك و لا سعديك » ) * و با اين گونه جواب ، تلبيهء او را ردّ كنند ، و او را در شمار حاجيان نپذيرند ، اين از طريق اماميّه ، و امّا از طريق اهل سنّت : طبرانى در كتاب اوسط خود ، از ابى هريره ، و اصبهانى در كتاب الترغيب از اسلم عدوى از رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم روايت كرده‌اند كه فرمود : چون حاج به قصد حجّ با نفقهء سفرى پاك و پاكيزه از شهر و ديار خود خارج شود ، و پاى خود را در حلقهء ركاب گذارد ، و بانگ لبّيك اللَّهمّ لبّيك ) * سر دهد منادى از آسمان او را ندا دهد : * ( « لبّيك و سعديك » ) * و اين ندا سعادتى از پى سعادتى را براى او اعلام مىكند - توشه ات حلال و مركبت حلال و حجّت مقبول و سعيت مشكور و و و ، و چون با نفقه اى پليد خارج شود ، و پاى خود را در ركاب گذارد ، و بانگ به لبّيك برآورد ، منادى از آسمان او را ندا كند * ( « لا لبّيك و لا سعديك » ) * توشه است حرام و حجّت مردود و سعيت نامقبول است » . 2209 - و كسى كه چهار نوبت بحجّ رود ، هرگز فشار قبر به او نرسد ، و چون مرگش فرا رسد خداى عزّ و جلّ ثواب حجهائى كه كرده است در زيباترين صورت ممكن مقابل ديدگانش مصوّر سازد بحالى كه در قبر او نماز ميگزارد ، تا روزى كه خداوند عزّ و جلّ او را از قبر برانگيزد ، و ثواب آن نمازها از آن او خواهد بود ، و بدان كه يك ركعت از آن نمازها با هزار ركعت از نماز آدميان برابر است . 2210 - و كسى كه پنج بار حجّ بجاى آورد ، خداوند هرگز او را عذاب نخواهد كرد ، و كسى كه ده بار بحجّ رود خداوند هرگز حساب او را نكشد ، يعنى مداقّه نكند و