كثرت اين ذريه از طرفي وپراكنده شدن آن در سرتا سر عالم اسلامى از طرف ديگر ولزوم حفظ انساب وصله أرحام . بمقتضاى " أهل البيت أدرى بما هو في البيت " نسابه ها وعلماء وأهل نظر از طالبيان را بر آن داشت كه شناسنامه اين ذريه طيبه را با تأليف كتب أنساب وتدوين جرائد وترسيم وتحرير مشجرات ومبسوطات تا آنجا كه ممكن است وبنحوى جامع ومانع ، فرآهم آورند ، تا كسى از سادات وشرفا از قلم ساقط نشود . ويا افراد مجهول الحال والهوية اى بنا به مطامع دنيوي ، بي جا وبي دليل خود را بدين نسب وشرف منسوب ومشرف نسازد وخصوصا پس از آنكه در أواخر قرن سوم موضوع نقابت طالبيين پيش آمد . و " نقابت " يكى از تشكيلات رسمي مملكتي در حوزه ادارى حكومت شناخته شد وبر هر بلدي يكى از محترمترين طالبيان به نقابت واشراف بر كليه طالبيان واشراف آن بلد ، از طرف نقيب النقباء كه خود أو را سلطان وقت معين مىكرد ، ورتبه عالي ودر عرض وزارت را در دستگاه دولتي دارا بود منصوب مىشد . اين كتب انساب وجرائد ومشجرات همواره مستند كليه أمور رسمي وادارى راجع به طالبيان بشمار مىرفت وهر كه نامش در آن جرائد ومشجرات ثبت نشده بود " سيد " و " شريف " شناخته نمىشد وبديهي است براي تهيه آن جرائد ومشجرات فحص وبحث كامل واستقراء لازم مبذول مىشد . در جاى جاى متن " المجدي " بسيار سخن از اين جرائد ومشجرات كه دعاوى نسب بر آن أساس حل وفصل مىشد آمده است واين رويه مرضيه يعنى تأليف كتب انساب علويان وتدوين مشجرات آن تاكنون ادامه دارد وپس از اين هم دوام خواهد داشت . وگمان نمىرود كه تأليف چنين مبسوطات ومشجراتى براي ديگر خاندان ها