مطعم بن عدي عدوى ودغفل بن حنظله سدوسى وتنى چند ديگر ( 1 ) . وبسيارى از تابعين چون سعيد بن المسيب وپسرش محمد بن سعيد ومحمد بن مسلم بن شهاب زهرى وقتادة بن دعامة سدوسى وقاسم بن سعيد ويا شاعران بزرگى كه در دوره تابعين بوده اند چون جناب كميت بن زيد أسدي رضوان الله عليه بوصف وعنوان " نسابه " نيز معروف ومشتهر شده اند برخى از اين بزرگان مشهورتر از آنند كه ترجمه اى از آنان ، هر قدر هم كه مختصر باشد ، اين مقدمه را طولاني سازد . ظاهرا عموم اين نسابه ها فقط وضبط ذهني خويش اعتماد واستناد ميكرده اند وبا روايت شفاهى انساب اين علم را بديگران مياموختند ، اين النديم در مورد " غفل " تصريح ميكند كه " . ولا مصنف له . " بنابر اين شايد بتوان ادعاكرد كه كتاب يا رساله معين ومدونى از اينان باقي نمانده باشد ( در مورد زهرى پس از اين جمله اى بغرض خواهد رسيد ) . پس از آنكه عمر بن الخطاب ديوان لشگر وموظفين از فيئ وغنائم ويا بتعبير ديگرى " حقوق بگيران " دولت اسلامي را بر أساس قبائل مرتب ومدون ساخت ودر اين ترتيب درجه قرابت با نبي أكرم صلى الله عليه وآله را در افراد وقبائل ملاك كار خويش قرار داد وبر اين أساس خاندان پيغمبر صلى الله عليه وآله وعشيره بني هاشم وسپس بقيه عشاير وبطون قريش وپس از آن قبائل ديگر على حسب مراتبهم قرار .

--> ( 1 ) صحار بن عباس ( يا با قرب احتمالين عياش ) عبدي ، بقول ابن النديم عثماني وخارجي بود ودر سال چهلم مرد ( الفهرست ص 90 ) واو اولين حاكم مسلمان طبسين خراسان است . ( ترجمه نهاية الإرب نويري 4 / 235 ) .