محمد تقي المجلسي ( الأول )

127

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي )

به سايلان چيزى دهيد هر مطلبى كه داريد به فقرا بگوئيد كه همچنين دعا كنيد از جهة ما كه دعاى ايشان در حق شما مستجاب مىشود و در حق خودشان مستجاب نمىشود . و در صحيح از حضرت ابو الحسن كاظم يا رضا صلوات الله عليهما منقولست كه دعاى هيچ كس را حقير مدانيد زيرا كه دعاى يهود و نصارى در حق شما مستجاب مىشود و در حق خودشان مستجاب نمىشود و در حسن كالصحيح منقول است از حضرت على بن الحسين صلوات الله عليهما كه هر كه تصدق كند بر مسكينى ضعيف و آن مسكين در آن ساعت دعا كند دعاى او مستجاب مىشود و از اين جهت است كه خطاب به حضرت سيد المرسلين صلوات الله عليه رسيد كه چون زكات را بگيرى از جهة دهندگان دعا كن كه دعاى تو سبب ازدياد ايمان ايشان مىشود و امام و فقيه نيز دعا مىكنند از جهة ايشان ، و سائل را خفت است دعا كردن مگر آن كه ايشان بطلبند دعا را كه خفت نخواهد بود ( و قال الصّادق صلوات الله عليه فى الرّجل يعطى غيره الدّراهم يقسمها قال يجرى له من الاجر مثل ما يجرى للمعطي و لا ينتقص من اجره شيء ) ( 1 ) و در كافى و بعضى از نسخ و لا ينقص المعطى من اجره شيئا و در صحيح از جميل منقول است كه آن حضرت فرمودند كه هر گاه شخصى چيزى از نقره يا غير آن به شخصى دهد كه او قسمت كند آن را در ميان فقرا از جهة قسمت كننده آن مقدار ثواب هست كه مالك را هست و از بهره مالك چيزى كم نمىشود يا او از حصه مالك چيزى را كم نمىكند