محمد تقي المجلسي ( الأول )
116
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي )
اثنا عشرى باشند پس اگر عداوت با اهل بيت داشته باشند به ايشان نمىبايد دادن و اگر عداوت نداشته باشند مىتوان داد . و احاديث بسيار بر اين مضمون منقول است از ائمه معصومين سلام الله عليهم و آيات و احاديث صحيحه متواتره وارد است بر آن كه صله رحم مىبايد كرد و از ايشان قطع نمىبايد كرد و بهترين صلات احسان مالى است خصوصا هر گاه پريشان باشند پس اگر شيعه باشند زكات و خمس واجب را به ايشان دادن اولى است با شرايط ديگر كه گذشت . ( و قال صلَّى الله عليه و إله ملعون ملعون من القى كلَّه على النّاس ملعون ملعون من ضيّع من يعول ) ( 1 ) و كالصحيح منقول است كه حضرت سيد الانبياء صلى الله عليه و آله فرمودند كه از رحمت الهى دور است در دنيا و از رحمت الهى دور است در عقبى كسى كه بار سنگين خود را بر دوش مردمان اندازد به آن كه زن خود را مثلا كه واجب النفقه اوست به خانه پدر و مادرش فرستد كه ايشان نفقه اش دهند و يا آن كه قدرت داشته باشد كه كسب كند گدائى كند و آزار مردم باشد مجملا بار خود و بار عيال واجب النفقه خود را اگر تواند تحصيل نمودن بر دوش ديگران گذاشتن بد است و همچنين ملعون است در دنيا و ملعون است در عقبى كسى كه عيال واجب النفقه خود را ضايع گذارد و از جهة ايشان تحصيل نفقه نكند با قدرت بر آن و ممكن است كه لعنت ثانى از جهة مبالغه باشد و در هر جا ممكن است كه لفظ ملعون انشا باشد كه حضرت هر يك از اين هر دو طايفه را دو لعنت كرده باشد و معنى اول خبر است كه گويا حضرت مىفرمايد كه حق سبحانه و تعالى ايشان را لعنت كرده است و نهايت مبالغه است كه بلفظ لعن مكرر باشد ( و قال ابو الحسن الرّضا صلوات الله عليه ينبغى للرّجل ان يوسّع ) *