نمودم كه سبحان الله چه معنى دارد حضرت فرمودند كه تنزيه الهى است از هر چه لايق او نيست . و در حديث صحيح از آن حضرت صلوات الله عليه منقول است كه فرمودند كه مجزى نيست كمتر از سه تسبيح يا به قدر سه تسبيح و محمول است بر اكتفا در فضل اگر از غير تسبيح بخوانند و اگر نه تسبيح كبير از سه تسبيح به هفت حرف كمتر است و اكثر متاخّرين مطلق ذكر را كافى مىدانند و مستند ايشان اين اخبار است و دلالت اينها بر مطلق ذكر وقتى تمامست كه قياس منصوص العله را حق دانيم و ظاهر احاديث متواتره نفى مطلق قياس است بلكه در خصوص منصوص العله نيز اخبار بسيار وارد است كه باطل است پس مىبايد كه تجاوز ازين چهار كلمه كه تسبيحات اربع است نكند ، و تسبيح اولى است و به يك تسبيح كه سبحان الله باشد اكتفا مىتوان كرد و احوط آنست كه به كمتر از سه سبحان الله يا يك تسبيح كبير اكتفا نكند و اگر سه تسبيح كبير بگويد از همه خلافها بيرون مىآيد و در زيادتى تا سى و سه يا سى و چهار بلكه شصت تسبيح وارد شده است در نماز و در حديث موثق تا پانصد تسبيح وارد شده است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه در سجده فرمودند و در نماز جماعت اولى آنست كه تخفيف دهد و دعاى سابق بر تسبيح را نخواند و زياده بر سه تسبيح بزرگ نگويد مگر آن كه جمعى باشند كه همه خواهند تطويل را در اين صورت خوبست و بر اين محمولست حديث كالصحيح حمزة بن حمران و حسن بن زياد كه گفتند داخل شديم بر حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه و نزد آن حضرت جمعى بودند و حضرت امامت ايشان فرمودند در نماز عصر و ما نماز كرده بوديم پس تسبيح ركوع حضرت را شمرديم سى و سه مرتبه يا سى و چهار مرتبه بود ، و يكى از اين دو راوى نقل كرد كه حضرت سبحان ربّى العظيم