سوره از كلمات خير و حكمت از امر آخرت و دنيا آن چه هيچ چيز جامع آن نيست . و در اخبار بسيار وارد است كه حق سبحانه و تعالى هر چه در كتب سماوى بود همه را در قرآن جاى داد و بسيار چيزها در قرآن هست كه در جميع آن كتب نيست ، و در اخبار بسيار هست كه هر چه در قرآنست در حمد هست و هر چه در حمد هست در بسم الله هست و هر چه در بسم الله هست در باى بسم الله هست و هر چه در رباست در نقطه تحت رباست و حضرت امير المؤمنين صلوات الله عليه فرمودند كه منهم نقطه تحت با ، و رسايل بسيار در اين باب نوشته شده است از آن جمله شيخ العارفين شيخ صائن الدين تركه طاب مرقده نوشته است و اين عملى است عظيم و بسيار دقيق و بسيارى به سبب سوء فهم ملحد شده‌ايم و اولى آنست كه منكر اين علم نباشند و اثبات آن به نحوى كه رمالان مىدانند معرفت آن نيست و جفر جامع كه الحال هست و جعفر ابيض كه مصحف حضرت فاطمه صلوات الله عليها است بحسب ظاهر از اين علم است و الله تعالى يعلم . ( و ذكر العلَّة الَّتى من اجلها جعل الجهر فى بعض الصّلوات دون بعض انّ الصّلوات الَّتى تجهر فيها انّما هى فى اوقات مظلمة فوجب ان تجهر فيها ليعلم المارّ انّ هناك جماعة فان اراد ان يصلَّى صلَّى لأنّه ان لم ير جماعة علم ذلك من جهة السّماع و الصّلاتان اللَّتان لا يجهر فيهما انّما هما بالنّهار فى اوقات مضيئة فهى من جهة الرّؤية لا يحتاج فيهما إلى السّماع ) و به همين سند كالصحيح منقولست از حضرت امام رضا صلوات الله عليه كه ذكر فرمودند علَّتى را كه از جهت آن بعضى از نمازها را بلند مىخوانند و بعضى را آهسته و آن علَّت آنست كه نمازهايى را كه بلند مىخوانند