محمد تقي المجلسي ( الأول )

123

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي )

بر او حرام گرداند . ( وامّا صلاة العصر فهى السّاعة الَّتى اكل ادم فيها من الشّجرة فاخرجه الله عزّ و جلّ من الجنّة فامر الله عزّ و جلّ ذرّيّته بهذه الصّلاة إلى يوم القيمة و اختارها لامّتى فهى من احبّ الصّلوات إلى الله عزّ و جلّ و أوصاني ان احفظها من بين الصّلوات ) و اما نماز عصر پس وقت آن ساعتى است كه حضرت آدم از شجرة تناول كرد و نهى تنزيهى وارد شده بود بر او كه اگر نخورد بهتر است و مشهور آنست كه آن درخت گندم بود و بعضى گفته‌اند كه درخت انگور بود و بعضى شجره حسد گفته‌اند و بعضى شجره علم به قضا و قدر گفته‌اند و در حديث صحيح از عبد السّلام هروى منقولست كه به حضرت ابو الحسن على بن موسى الرّضا صلوات الله عليهم عرض نمودم كه يا ابن رسول الله بيان فرمائيد كه شجره كه حضرت آدم و حوا از آن تناول نمودند چه چيز بود چون خلافست بعضى مىگويند كه گندم بود و بعضى روايت كرده‌اند كه انگور بود و بعضى روايت كرده‌اند كه درخت حسد بود حضرت فرمودند كه همه حق است چون درخت بهشت مثل درختهاى دنيا نيست بلكه انواع بارها بر مىدارد با ميوه اش هر مزه دارد و خاصيتش انواع علوم است به درستى كه چون حق سبحانه و تعالى حضرت آدم را بزرگ گردانيد و جميع فرشتگان را امر كرد كه سجده او كردند و او را در بهشت در آورد در خاطر حضرت آدم در آمد كه آيا حق سبحانه و تعالى بهتر از من كسى را آفريده باشد پس حق سبحانه و تعالى چون مطلع بود بر خطور بال او خطاب فرمود كه اى آدم سر بالا كن و نظر كن به ساق عرش پس ديد كه در آنجا نوشته است كه لا آله الَّا الله محمّد رسول الله على بن ابى طالب امير المؤمنين و زوجته فاطمة سيدة نساء العالمين و الحسن و الحسين