به آن كه چشم را به غير موضع سجود اندازد و يا دل را متوجه غير كند پس چون به سه مرتبه التفات مىكند حق سبحانه و تعالى نظر از او بر مىدارد و در مبحث سهو خواهد آمد احاديث ازين باب . و در فقه رضوى نيز به همين عنوان مذكور است مجملا اين مضمون متواتر است و شكى در اين نيست . ديگر از شرايط قبول آنست كه نماز را سبك به جا نياورند چنان كه در حديث صحيح منقولست كه حضرت امام جعفر صلوات الله عليه فرمودند كه و الله بسيار است كه بنده پنجاه سال نماز مىكند و حق سبحانه و تعالى يك نماز او را قبول نمىكند پس چه چيز ازين بدتر است و الله كه اگر اين قسم نمازى از جهت همسايگان خود بكنيد قبول نخواهد كرد به اعتبار سبك كردن آن نماز به درستى كه حق سبحانه و تعالى خوبست و قبول نمىكند مگر خوب را و چون قبول كند چيزى را كه به آن استخفاف كنند و سبك به جا آورند . و در حديث صحيح از آن حضرت صلوات الله عليه وارد است كه چون بنده به نماز برمىخيزد و نماز را سبك مىكند حق سبحانه و تعالى مىفرمايد به فرشتگان كه نظر نمىكنيد به اين بنده من گويا اعتقادش اينست كه غير من كار او را مىتواند ساخت نمىداند كه بر آوردن حاجات او بدست من است . و بطرق قويه از حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله منقولست كه هميشه شيطان خايفست از مؤمن تا محافظت مىنمايد نمازها را كه به آداب و شرايط در اوقات فضيلت آن به جا مىآورد و چون ضايع مىكند نمازها را جرات مىيابد و بر او مسلَّط مىشود و او را به گناهان عظيمه مىاندازد . و در حديث صحيح وارد شده است از فضيل كه گفت از حضرت امام محمد باقر سؤال كردم از تفسير آيه * ( الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ ) * كه