محمد تقي المجلسي ( الأول )
106
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي )
حق سبحانه و تعالى مدح كرده است جمعى را به آن كه ايشان محافظت مىنمايند بر نماز خود چه نماز است حضرت فرمودند كه مراد از آن نمازهاى واجبست كه با شرايط و اركان در اوقات فضيلت به تأنى و خضوع و اخلاص به جا مىآورند گفتم كه قريب به آن مدح كرده است جمعى را كه * ( الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ ) * كدامند حضرت فرمودند كه مراد از آن جمعىاند كه مداومت مىنمايند بر نوافل كه نوافل يوميه را ترك نمىكنند يا آن كه چون نوافل را مىكنند گويا هميشه نماز مىكنند يا آن كه هميشه تطوعات مىكنند چنان كه حضرات ائمه معصومين صلوات الله عليهم هر شب هزار ركعت نماز مىكردند . و در حديث كالصحيح از آن حضرت صلوات الله عليه منقولست كه هر مؤمنى كه محافظت نمايد بر نمازها به آن كه به آداب و شرايط به جا آورد و در اوقات فضيلت واقع سازد او از جمله غافلان نيست . و بسند قوى از حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله وارد است كه فرمودند كه هر چيزى را رويى است و روى دين شما نماز است پس بايد كه روى دين خود را قبيح نكنيد به تضييع نماز و هر چيزى را بينى است و بينى نماز شما تكبير است پس اگر تخفيف دهيد بعضى از تكبيرات نماز را دين خود را بينى بريده كرده خواهيد بود و كريه منظر خواهد بود بمنزله شخصى كه بينى او را بريده باشند و بر اين قياس هر فعلى از افعال نماز را كه خوب به جا نياوريد بمنزله آنست كه عضوى از اعضاى نماز را مقطوع ساختهايد و به سبب آن دين شما ناقص مىشود . و در حديث كالصحيح حسن كالصحيح و موثق كالصحيح از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه منقولست كه روزى حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله نشسته بودند در مسجد كه شخصى داخل شد و مشغول نماز