بخش سوم حوادث پس از شهادت راوي مىگويد : عمر بن سعد ، سر مقدس حسين ( ع ) را عصر همان روز عاشورا توسط خولى بن يزيد وحميد بن مسلم ازدى به پيش عبيد الله بن زياد فرستاد ودستور داد سرهاى بقيه أصحاب وجوانان بني هاشم را از بدنها جدا كردند وهمراه شمر بن ذي الجوشن وقيس بن أشعث وعمرو بن حجاج به كوفه فرستاد تا آنها را نزد ابن زياد ببرند . خود أو روز عاشورا وروز يازدهم را تا ظهر در كربلا ماند . سپس با بازماندگان حسين ( ع ) به سوى كوفه حركت كرد وزنان را در ميان دشمنان ، با صورتهاى باز بر شتران بي هودج نشانيد . آنان را با اين كه امانات وودايع أنبيا بودند ، چون أسيران ترك وروم با سخت ترين مصيبتها واندوه ها به اسيرى بردند . شاعر چه نيكو سروده است : " بر پيغمبرى كه از طايفه بني هاشم مبعوث شده است صلوات ودرود مىفرستند ، ولى با فرزندانش مىجنگند واين امر يكى از عجايب وشگفتى هاست . " شاعر ديگرى نيز گفته است : " آيا كساني كه حسين را كشتند ، اميد دارند كه در روز قيامت به شفاعت جدش نايل شوند . "