حديث دوّم ترجمه : محمّد بن حسن بن وليد رحمة الله عليه در كتابى كه نامش را « كتاب الجامع » نهاده مىگويد : از حضرت ابى الحسن عليه السّلام روايت شده كه آن جناب هنگام زيارت قبر امير المؤمنين عليه السّلام مىفرمودند : سلام بر تو اى ولى خدا ، شهادت مىدهم كه تو اوّلين مظلوم و اوّلين كسى كه حقّش غصب شده مىباشى ، صبر و تحمّل نمودى تا هنگامى كه اجل تو را دريافت و شهادت مىدهم كه خدا را ملاقات نمودى در حالى كه شهيد بودى ، عذاب كند خداوند متعال كشنده تو را به انواع عذابها و تجديد نمايد بر او ، آن به آن ، عذاب را ، نزد تو آمدم در حالى كه به حقّت عارف و به شأن و مقاومت مستبصر و نسبت به دشمنان و ظالمينت دشمن مىباشم ان شاء الله ، خداوند را با همين مرام و عقيده ملاقات خواهم نمود ، بدرستى كه گناهان زيادى بر عهده من است پس اى مولاى من نزد پروردگارت شفيع من باش چه آنكه نزد خدا براى شما مقام و مرتبه اى معلوم و مشخصى بوده و جاه و جلال عظيمى ثابت مىباشد و خود خداوند فرموده : * ( وَلا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى ) * . و نيز حضرت هنگام زيارت قبر امير المؤمنين عليه السّلام مىفرمودند : حمد سزاوار خداوندى است كه به واسطه معرفت پيدا كردن به او و به رسولش صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و به كسانى كه حق تعالى طاعتشان را واجب گرداند ، بر من اكرام نمود و اين رحمتى است از ناحيه حضرتش بر من و فضيلتى است كه نصيبم فرموده و همچنين ستايش شايسته ذات مقدّسش بوده كه به واسطه ايمان بر من منّت نهاد ، حمد و ثناء خداوندى را سزد كه من را در شهرهاى روى زمينش سير