و عنّين با مثل او ، و مشلول با مثل او ، قطع مىشود ؛ و همچنين معيوب به سالم مگر در صورت خوف عدم انحسام . و در بعض ، قصاص مىشود مثل كلّ ، با عدم تغرير و خوف عدم انحسام و التيام . و حشفه ( كه سر آلت است ) يك عضو است ، و فرق بين كبير و صغير آن نيست پس صغير آن بعض كبير نيست ؛ و در نصف آن ، نصف است بدون تغرير و خوف عدم برء ؛ و ملاحظهء نصف و ثلث يا بيخ از مجنى عليه مىشود ، نه آن كه اكتفاى به مساحت در طرفين يعنى جانى و مجنى عليه مىشود ، پس تمامِ قصير ، براى بعضِ طويل ، قطع نمىشود . و در خصيتين و يكى از آنها قصاص ثابت است با عدم تغرير و ايجاب عَنَن يا شلل در سالم ، و با تساوى در اين امور قصاص مىشود ؛ و اگر مجنى عليه ، معيوب به اين عيبها بوده يا آن كه بعد از جنايت هم سالم ماند ، قصاص مىشود با عدم تغرير در سالم . اگر قطع كرد ذكر و خصيتين را با هم ، يا به تعاقب با ابتداى به هر كدام ، قصاص مىشود ؛ و در تعاقب و ايجاب شلل يا عنن ، در قصاص از صحيح تأمّل است خصوصاً با اخذ ديه شلل و عنن ، و بر تقدير ثبوت قصاص ، اخذ ديه شلل مثلًا و استرداد آن محتمل است . قصاص در مورد فرج زن در شفرين ( گوشت محيط به فرج زن به منزلهء لب با دهان ) و شفتين و يكى از آنها قصاص ثابت است ، و فرقى بين كوچك و بزرگ از زن و سالم و معيوبه در باطن فرج نيست . اگر بكرى با انگشت خود ازالهء بكارت ديگرى كرد ، با رعايت مماثلت و عدم تغرير ، قصاص مىشود ، و اگر رعايت مماثلت معلوم نشد ، ديه ثابت است . و در انجام امور مذكورهء زن ، از مرد ، قصاص نيست و ديه ثابت است ؛ و همچنين اگر زن انجام داد در مرد ، چيزى را كه محل آن در زن نيست مثل قطع آلت رجوليت ديه معيّن است .