الشيخ محمد تقي بهجت

387

جامع المسائل ( فارسي )

فصل دوّم بهائم آن چه از بهائم حلال است آن چه اهلى است از انعام ، از قبيل شتر و گاو و گاوميش و گوسفند و بز ، جميع اصناف آنها حلال گوشت مىباشند . و مكروه است اسب و قاطر و الاغ ، و دور نيست به ترتيب مذكور از خفت كراهت به شدت آن برود ، و در مرتبهء كراهت قاطر نسبت به طرفين آن در ذكر تأمّل است . و وحشى از محلَّلات مذكوره در حكم اهلى آنها مىباشند ؛ و ظاهر ، ثبوت مرتبه اى از كراهت در گوشت گاو و چربى آن است ، چه اهلى باشد يا وحشى ، از گاو و گاوميش كه جاموس ناميده مىشود . اسباب عروض حرمت بر حيوان حلال گوشت جلال و ملاك آن و طريق انتقاء آن 1 - حرام مىشود به سبب عروض جَلَل ، حيوان حلال گوشت ؛ و « جلل » عبارت است از تغذّى به عذرهء انسان به اختصاص ( در مقابل خلط و مزج ) ؛ و در صورتِ خلط ، دور نيست كراهت اكل لحم ، و شايد كراهت در آكل سائر نجاسات به اختصاص غير عذرهء انسان ثابت باشد . و مرجع در جلَّال بودن ، صدق عرفى آن و آكل عذره است يعنى معتاد به آن . و تغذّى به غير عذرهء انسان از نجاسات ديگر اگر چه به سبب آن نموّ حاصل شود ، يا از عذره بعد از استحاله و انتفاء اسم ، سبب حرمت اكل نمىشود ؛ و خواهد آمد إن شاء الله حكم شرب لبن خنزير .