فصل هشتم عدّه و اقسام آن 1 معنى عده و فرض عدم لزوم عده و آن ايام تربص زن است از مفارقت زوج يا صاحب وطى محترم ، به فسخ يا طلاق يا موت يا زوال شبهه ، چه حره باشد يا امه . و در امه موطوئه به ملك به « ايام استبرا » ناميده مىشود . زن غير مدخول بها در قُبُل يا دُبُر ، عده بر او نيست ، چه آن كه بينونت به طلاق باشد يا فسخ يا بخشيدن مدت در منقطعه ، مگر در صورت وفات زوج كه عده ثابت است . و دخول در عده ، همان است كه در غسل و مَهر است ، محقّق مىشود به ادخال حشفه اگر چه انزال بحسب فعليّت يا شأنيّت نباشد ؛ و فرقى بين وطى كبير و صغير و قصدى و غير آن و خصىّ و غير آن با تحقق ايلاج نيست . و در مساحقهء مقطوع الذكر سليم الانثيين ، تأمل است ، اظهر عدم اعتداد است . و در انزالى كه منشأ احتمال حمل است تأمل است ، و با ظهور حمل اعتداد به وضع آن اظهر است ؛ بلكه اعتداد با ادخال ماء ، به وضع اگر حملى ظاهر شد ، و به ماهها اگر نشد ، و لحوق ولد در صورت اوّل ، مناسب احتياط است ، چه در مساحقه با سلامت انثيين يا مساحقه با موطوئه به فوريت يا ادخال ماء در فرج به نحو ديگر باشد . بلكه لزوم احتياط مذكور در موارد مذكوره ، خالى از وجه نيست ؛ و آن عبارت از مستفاد از « الولد للفراش » در لحوق و الغاء خصوصيت از ادله دخول در حكم اعتداد مؤيد ، به « انّما العدة من الماء » در مثل مساحقه خاصه مذكوره ، و الله العالم .