فراموشى يا جهل به قبله و اگر از روى فراموشى يا جهل به قبله ترك استقبال آن كرد تذكيه حاصل مىشود ، و همچنين اگر جاهل به حكم بود ؛ حتى اگر اعتقاد به وجوب آن نداشت با محفوظيت اسلام او ، تذكيه حاصل مىشود بنا بر اظهر . نحوه استقبال و لازم ، استقبال مقاديم بدن مذبوح و مذبح آن است . و استقبال منحور در حال خوابيدن به طرف راست يا چپ مثل استقبال مذبوح است ، و در حال ايستادن روى به قبله نگاه داشته مىشود . و استقبال ذابح يا نحر كننده با آن لازم نيست اگر چه مستحب است . فرض سقوط استقبال و ساقط است اين شرط با عدم قدرت بر آن ، به سبب مدافعهء حيوان يا وقوع آن در محلى كه اخراجش متعذر و استقبال بدون اخراج متعذر باشد و جز قطع اعضاء اربعه با تسميه مقدور نباشد . ب - اعتبار تسميه 2 - معتبر است در حلّ ذبيحه ( و همچنين در حلّ صيد به ارسال كلب يا رمى با سهم ) تسميه و نام خداى تعالى را بردن ، در حال ذبح يا متّصل به آن به اتّصال عرفى و مقارنت عرفيّه ، به مثل يكى از تسبيحات اربعهء معروفه يا « بسم الله » گفتن و [ يا ] « يا الله » گفتن . و گفتن « الله » به تنهايى با تقدير حرف نداء يا خبر مثل « المحمود » ، اكتفاى به آن خالى از وجه نيست ، مثل تلفظ به اينها ، كه در همه صدق ذكر اسم خداى تعالى مىكند . و عربى بودن اسم ، احوط است ؛ بلكه اكتفاى به تقدير ، خلاف احتياط است ؛ و همچنين سائر اسماء مختصه يا غالبه خداى تعالى ؛ اگر چه عدم وجوب آن چه به احتياط موصوف شد بىوجه نيست ؛ و همچنين مثل « اللَّهمّ اغفر لي » ، و « صلّ على محمّد و آل محمّد يا الله » در احتياط و جواز .