و ابن السبيل و غارمين در مصالح راجحه و مكاتَبها و حج و عمره و جهاد و دفاع لازم و امثال اينها از قربتها . 6 - مسائل نذر هَدى اگر نذر هدى شترى نمود : پس اگر تعيين كرد در قصد ، مكه يا منى را ، متعيّن مىشود ؛ و اگر مطلق گذاشت ، اظهر تخيير است در نحر آن در مكه يا منى ، اگر چه احوط ، انجام در مكه است . اگر نذر هدى براى غير اين دو نمود به آن معنى كه ملازم يكى از دو است ، باطل است ؛ و اگر به معناى غير ملازم - مثل اهداء يا تصدّق به اهل يا زوّار آن بقعه كرد ، مانعى ندارد . و اگر نذر هدى كرد بدون ذكر يا قصد متعلَّق بلكه موكول به صدق كرد ، منصرف به انعام مىشود اگر چه جامع شروط هدى حج نباشد در غير نذر هدى واجب يا اعمّ از آن ، نه اعمّ از سائر اطعمه ؛ و احوط در نذر هدى مستحبِ بدون نذر ، اقتصار بر واجد شروط اضحيه است مگر با قصد تعميم . اگر قصد هدى غير انعام كرد ، پس اگر قاصد معنايى كه قابل انطباق بر سائر صدقات و برّيّات است باشد نه هدى به معناى نُسْك ، فروخته مىشود و ثمن آن صرف در مصالح بيت الله ( يعنى كعبه ) و زوار و حجاج آن كه محتاج شده باشند به سبب حج ، مىشود ، مگر آن كه قاصد مصلحت خاصه باشد در نذر خودش كه متبوع است ، بعد از آن كه آن چه منقول و ممكن است بردن يا فرستادن آن براى بيت ، نقل نمايد و در آنجا عين را ( در صورت مناسبت ) يا ثمن را ( با عدم مناسبت ) صرف نمايد . و همچنين اهداء و تصدّق براى سائر مشاهد مشرّفهء معظمه در خصوصيّات مذكوره . و امّا نذر براى صاحبان مشاهد مقدّسه ، پس به حسب قصد ناذر ، متعيّن مىشود ، و اگر مطلق بود در برّيات مضافهء به ايشان صرف مىشود ، و دور نيست جواز صرف در مطلق برّيات و اهداء ثواب آنها به ارواح مقدسهء ايشان .