تابع ملتزم به است ، و اظهر اين است كه ملتزم له اگر خداى تعالى باشد بايد ملتزم به راجح شرعى باشد نه متساوى الطرفين ، پس عباديّت التزام و ملتزم به از تعلَّق التزام به خداى تعالى به تعلَّق صله منفك نمىشود ؛ و آن منافات با كراهيّت نذر ندارد ، زيرا تسبيب به ايجاب غير واجب كراهت دارد نه اصل التزام ، و خالى از كراهت ، التزام قصدى غير انشائى است ، و انشاء ، اقلّ ثواباً از تسبيب به راجح ، به مجرّد قصد است . و اظهر كفايت ذكر دالّ بر ذات مقدّسه - اگر چه غير لفظ جلاله از سائر اسماء مختصه بلكه دالَّهء بر ذات مقدس - است در انعقاد . و كفايت مرادف در سائر لغات ( براى غير متمكَّن از عربيّت ) مثل كفايت اشاره از غير متمكَّنِ از نطق است . شرط در نذر مشروط بايد مناسب باشد با شكر يا زجر كه مقصود به نذر [ است ] .