مكذّبِ مشترى است ؛ و با عدم تمكَّن از ايصال و يأس از تغيير حال به رجوع از تكذيب و نحو آن ، معاملهء مجهول المالكِ حكمى با آن مىشود . و اگر اقرار به غصب نمودن ذو اليد عبد را از زيد مثلًا نمود پس از آن خواست بخرد آن را براى دفع به مالك عبد ، پس شراء استنقاذى به ثمن مخصوص اگر چه ثمن المثل باشد ، صحّت آن به نحوى كه بتواند رجوع به آن به مالك نمايد ، موقوف به اذن مالك يا حاكم شرع يا اجازهء آنها مىباشد ، و الله العالم . 4 - اگر در جواب كسى كه بگويد : « لي عليك كذا » ، بگويد : « قضيتُها » ، يا : « اجّلتَنى إيّاها » ، اقرار به استحقاق و ادّعاى اداء يا تأجيل مىنمايد كه بر او است اثبات آنها با بيّنه .