و آخر آن ، بر طرف شدن حمرهء مشرق و از سمت رأس گذشتنِ آن [ است ] بنا بر اقوى و احوط « 1 » . س در نيّت روزه كفايت مىكند قصد نمودن قربةً إلى الله يا نه ؟ ج بلى كفايت مىكند ، ولى بايد تعيين آن نمايد هر گاه متعيّن نباشد . س قصد وجوب يا استحباب يا مثل آن ، يا اخطار ، ضرور هست يا نه ؟ ج ضرور نيست . عدم لزوم قصد وجوب در صوم رمضان س در نيّت ماه رمضان ، قصد قربت كردن بىقصدِ وجوب و تعيين ، كافى است يا نه ؟ ج بلى كافى است اگر بداند كه ماه رمضان است ؛ و اگر نداند و روزه بگيرد به نيّت غير ماه رمضان و بعد معلوم شود كه ماه رمضان بوده ، پس اگر روزه از غير نبوده ، كفايت مىكند و مسقِط قضا خواهد بود و الَّا محلّ تأمّل است « 2 » ؛ لكن در استيجار ، بلكه نذر و عهد ، اقوى لزوم تعيين است « 3 » ؛ و همچنين كفّارات و نذر مطلق و روزهء مندوب ، محتاج است به تعيين . وقت نيّت روزه س وقت نيّت در روزه چه زمان است ؟ ج وقت آن ، در شب است ، هر چند در جزء آن باشد و كفايت مىكند هر گاه در اول

--> « 1 » اقوى كفايت استتار قرص است ؛ و احوط و افضل ، رعايت ذهاب حمرهء مشرقيّه است از سمت رأس به جانب مغرب . « 2 » در صورت انحلال مقصود به واجب و از غير بودن ، اظهر صحّت است از رمضان . « 3 » با تعدّد ما في الذمه ، و همچنين است روزه مستحبّ . و تعيين اجمالى مانند تفصيلى است .