و تصدّق نمايد زن از مال خود در عوض هر روزى ، به مدّى از طعام و قضا نمايد بعد از زوال عذر . س در مُرضعه ، ميان مادر و مستأجره و متبرّعه ، در تعلَّق صدقه ، فرق هست يا نه ؟ ج فرق نيست و همچنين فرق نيست در طفل ، ميان ولد نسبى و رضاعى و حلال زاده و حرام زاده . س هر گاه ممكن باشد بدل از براى مرضعه ، يا رفع ضرر از طفل ، روزه را مىتواند بخورد يا نه ؟ ج نمىتواند و لازم است تصدّق از مال مرضعه « 1 » . س اگر جماعت مذكوره كه بايد افطار نمايند روزه را بگيرند ، روزه ايشان باطل است يا نه ؟ ج بلى باطل [ است ] و مسقِطِ قضا نيست « 2 » در جائى كه داشته باشد . 4 - مسائل وقت و نيّت روزه س زمان امساك نمودن يوم روزه ، از چه وقت است ؟ ج اول آن ، وقت طلوع فجر دوم [ است ] كه صبح صادقش مىگويند ، و بايد ترك نمايد از آن وقت ، امورى را كه خواهد آمد ، مگر جماع كه بايد ترك كند آن را پيش از صبح « 3 » و در حكم جماع است استمناء .

--> « 1 » يعنى نه از مال زوج يا پدر طفل . « 2 » گذشت تأمّل در بطلان و قضا در صورت صوم به رجاء عدم ضرر با انكشاف عدم آن در واقع ؛ لكن محلّ تأمّل ، صورت عدم حرمت اضرار بر نفس يا ولد است بدون علم و ظنّ ، و همچنين است حال در خوف مرض ، و اللَّه العالم . « 3 » در صورت عدم تمكّن از طَهور بعد از آن و قبل از صبح ؛ و همچنين با عدم تمكّن از خصوص طهارت مائيّه بنا بر اظهر تكليفاً ؛ و امّا به حسب وضع ، پس حكم آن ، خالى از تأمّل نيست ؛ و احتياط در صورت وقوع در ماه رمضان و آن چه در حكم آن است ، در جمع بين ادا با طهارت ترابيّه و قضا است .