2 - شرايط صحّت روزه و شرط است در صحّت روزه چند چيز : اول : هر چه كه شرط است در وجوب روزه ، مگر بلوغ كه از طفل مميِّز چه دختر باشد و چه پسر روزه صحيح است ، لكن واجب نيست . دوم و سوّم : ايمان و اسلام چهارم : آن كه آن زمان ، قابل باشد از براى روزه ، يعنى مثل « عيد فطر » و « اضحى » نباشد و [ مثل ] زمانى كه گنجايش يك ماه و يك روز نداشته باشد در جائى كه دو ماه متتابع واجب باشد ؛ و همچنين شهر رمضان كه روزهء غير آن واقع نمىشود در آن ؛ پس اگر روزهء غير ماه رمضان را در رمضان قصد نمايد ، نه از آن محسوب است و نه از ماه رمضان ، مگر روزهء يوم الشك به قصد « شعبان » كه از « رمضان » محسوب است . پنجم : آن كه كسى كه روزهء سنّت مىخواهد بگيرد ، قضاى ماه رمضان ، بلكه غير آن نيز مثل كفّارهء آن و نحو آن در ذمّهء أو نباشد اگر قضا از غير نباشد ؛ ولى اخبار مانعه ، در خصوص اشتغال ذمّه به قضاى رمضان است ؛ پس جواز در غير آن اقوى است و اگر استيجار باشد ، بلكه مطلق « 1 » ضرر ندارد . اذن در صوم مستحبّ ششم : اذن از براى زن و غلام و كنيز در روزه مستحب ، خصوصاً از براى زن كه رعايت احتياط شديد در آن است با منافات با حق زوج « 2 » .

--> « 1 » يعنى مطلق واجب از غير ، مانند قضاى واجب بر ولىّ ميّت . « 2 » بلكه احتياط در اشتراط به اذن است بدون اناطه به منافات با حق زوج .