فصل پانزدهم نماز خوف 1 - « نماز خوف » در سفرِ شرعى ، قصر است ، و در حضر ، قصر است در صورتى كه به جماعت ادا شود ، و اگر فرادى ادا شد ، مشهور ، قصر بودن آن است و آن اظهر است . و اظهر لزوم ارتباط خوف به قصر و اتمام است ؛ پس اگر فرقى نيست بين آنها در حال اشتغال به نماز در محل خوف به مناسباتى ، حال آن ، حالِ سفر در تعيّن قصر مطلقا نيست . چنان كه اظهر ثبوت حكم است براى زنها در صورت ثبوت موضوع كه خوف خاصّ ، مؤثّر در قصر و اتمام باشد و بدون آنها با مردها ضرورى باشد . جماعت در نماز خوف و در صورت اداى آن به جماعت ، مىتواند با طايفه اى يك نماز و با طايفه اى اعادهء نماز اوّل نمايد ، و حكايت شده كه اين نماز « بطن النخل » است كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله به جا آورده آن را در آن . و مىتواند نماز « ذات الرّقاع » را به جا آورد در صورتى كه عدوّ ، در غير جهت قبله از : خلف آن يا يمين يا يسارِ آن باشد ، يا آن كه در جهت قبله ، قابل رؤيت در وقت هجوم آنها نباشد ، تا بتوانند در حال اشتغال به نماز مقاومت نمايند . و احتياط ، موافقِ با اعتبارِ اين شرط است در اختيار اين طريقه ؛ و در صورتى كه احتمال هجوم به سبب قوّت دشمن باشد بر همه مقاتلين ، يا بعض آنها ، اگر چه از بعض دشمن باشد ؛ و گر نه خوف ، مسوّغ اين طريقه نيست . و در صورتى كه در مسلمين كثرتى كه قابل دو فرقه شدن و كفايت يك فرقه در حال