الشيخ محمد تقي بهجت

110

جامع المسائل ( فارسي )

منحصر باشد ، وضو باطل و تيمّم لازم است ؛ و اگر منحصر نباشد ، وضو صحيح است اگر چه مقدّمهء آن حرام است . و امّا محل ريختن آب وضو ، اگر وضو گرفتن ، علت تامّهء تصرّف « 1 » نمودن در آن محل نبوده باشد ، وضو صحيح است و الَّا وضو باطل است . چند فرع س اگر شخص متوضّى يعنى وضو گيرنده در مكانى كه ايستاده و مىخواهد وضو بگيرد غصبى است و لكن هواى آن مكان ، مباح است ، وضويش صحيح است يا نه ؟ ج وضو گرفتن در چنين محلّ ، مثل وضو گرفتن « 2 » در كفش غصبى است « 3 » ؛ پس در وقت مسح ، پا را خارج كند از محل غصب ، ان شاء الله تعالى وضويش صحيح است . س غسل در حمّام غصبى با وجود بودن حمّامِ مباح ، صحيح است يا نه ؟ ج غسل فاسد است اگر چه آب آن حمّامِ غصبى ، « 4 » مباح باشد .

--> « 1 » به تصرّفى حرام كه موجبِ حرمتِ مقدّمه اش كه وضو است باشد . « 2 » گذشت حال مكان غصبى . « 3 » و آن ، مانند فرش غصبى است و حكم كون در مكان غصبى را دارند . و بيرون آوردن پا در حال مسح ، مثل اخراجِ پا از فرش است كه مصحّحِ خصوص مسح است ، نه مطلقِ وضو ، مگر بنا بر صحّت وضو با غصبيّت كون ، كه بيرون آوردن پا لازم نيست مگر تكليفاً فقط . « 4 » در اين صورت ، مثل وضو در مكان غصبى است .