پديد آورده است . البتّه كربلا از آغاز اسلام در منابع تاريخ و حديث ، با نام‌هاى گوناگونى نظير : كربلا ، غاضريّه ، نينوا ، عمورا ، ساحل فرات و رود فرات ، مطرح شده است . همچنين با نام‌هاى ماريه ، نواويس ، طفّ ، طفّ فرات ، قتلگاه امام حسين ( ع ) ، حائر ، حير و اسم‌هاى مختلف و فراوان ديگرى جز اينها ، نام‌گذارى گرديده است . ولى مهم‌ترين اسم ، در ميان همهء اين اسم‌ها از نظر شريعت اسلام ، « حائر » است ؛ به‌خاطر حرمت و قداستى كه اين واژه را دربرگرفته و نيز به واسطهء اعمال و احكامى كه در فقه و حديث تا روزگار ما ، بدان اختصاص يافته است و با اينكه اين اسم ، از چنين موقعيّت و اهميّتى برخوردار است ، از لحاظ لغوى و تاريخى و فقهى و روايى به طور همه جانبه ، مورد بحث و بررسى قرار نگرفته است و اين ، همان چيزى است كه ما در اين كتاب به طور گسترده ، بدان خواهيم پرداخت . در اين خصوص ، رأى و نظر محقّقين علوم دينى و روايى و اهل‌لغت و مورّخين را گردآورى خواهيم نمود و برداشت محقّقانه از تجزيه و تحليل و پردازش اين آراء و نظريّات فراوان و گوناگون را تا دسترسى به هدف مورد نظر ، دنبال و حقّ مطلب را تا حدودى و به اندازهء وسع و توانمان ، ادا خواهيم كرد . آنچه از ظاهر امر به دست مىآيد ، اين است كه نام « حائر » ، بعد از اينكه در آغاز نام‌گذارى ، واضح و آشكار بوده ، به تدريج از بابت پيدايش خود ، دستخوش پيچيدگى و ابهام شده است . سپس اين پيچيدگى و ابهام در معنى و موضوع حائر ، پا به پاى زمان ، جلو آمده و اين حقيقت با درآميختن نام حائر با اسم « حَيْر » در چند قرن اخير - كه به قول اهل لغت و در اصل مخفّف حائر است - آشكارتر گرديده است . اين پيچيدگى در مورد نام حائر - چنان‌كه اكنون ملاحظه مىكنيم - و نيز آميختگى ميان حائر و حير كه گاهى كاربردى مرادف حائر دارد و زمانى ديگر ، در