خبر نزديك شدن وهابىها به كربلا شامگاه روز دوّم برج نيسان « 1 » سال 1801 م و هنگامى كه بيشتر ساكنان شهر ، به زيارت نجف اشرف رفته بودند ، منتشر شد . لذا حاضران در شهر با عجله و شتاب ، درها را بستند . امّا وهابىها كه ششصد نفر پياده و چهارصد نفر سواره برآورد شده‌اند ، فرود آمدند و چادرهاى خود را برپا كردند و نيروهاى خود را به سه دسته تقسيم نمودند . آنان از زاويهء يكى از زائرسراها در ناحيه « باب المخيّم » ، روزنه‌اى در ديوار گشودند و به طور ناگهانى ، داخل يك زائرسرا شدند و به نزديك‌ترين دروازه‌هاى شهر ، حمله كردند و با گشودن ساده و راحت آن ، داخل شهر شدند . ساكنان وحشت كردند و سراسيمه پا به فرار مىگذاشتند و نمىدانستند چه كارى انجام دهند . وهابىهاى خشن ، راه خود را به سوى روضهء مقدسه گشودند و شروع به تخريب آن كرده ، كليه آرايه‌هاى معمارى نظير قضيب معدنى ، كتيبه‌هاى چوبى از جنس ساج و آيينه‌هاى بزرگ را از جا كندند و هداياى نفيس و نذورات گران‌بها ، اعمّ از پيشكش‌هاى صاحب‌منصبان و زمامداران و سلاطين و شاهان فارس را غارت نمودند و نيز طلاجات ديوارها و سقف را جدا ساختند و شمعدانىها و سجّاده‌هاى فاخر و قيمتى و آويزهاى ارزشمند را برداشتند و درهاى كنده‌كارى شده و خلاصه هر وسيله‌اى از اين قبيل را جمع‌آورى نموده ، به بيرون حرم انتقال دادند . « 2 » سپس مستر لونكريك ، پروندهء هزاران زن و مرد و پير و جوان و كودك را كه قربانى وحشىگرىهاى مهاجمان شده‌اند فراروى عدالت انسانى ، گشوده و گفته است : افزون بر اين كارها ، حدود پنجاه نفر را نزديك ضريح و پانصد نفر را نيز بيرون حرم و در صحن به قتل رساندند . اين مهاجمان وحشى در شهر هم ، دست به فساد و

--> ( 1 ) . ماه چهارم از سال شمسى عربى ، پس از آذار و پيش از ايار و برابر با ماه آوريل . ( 2 ) . چهار قرن از تاريخ عراق ، ص 233 .