فصل پنجم : حائر و غارت آن به دست ضبّهء بن محمد اسدى حائر مقدس همان‌گونه كه به دست منصور دوانيقى ، هارون الرشيد و متوكّل گرفتار خرابى و ويرانى گرديد و حتى متوكّل ، اموال و دارايى آن را نيز غارت نمود ، « 1 » اين اتفاق ناگوار ، بارها و بارها براى حائر مقدس و اموال و دارايىهاى نفيس و گران‌بهايش ، پيش آمده است . از جمله ، مردى از طايفه « بنىاسد » به نام ضبّهء بن محمد اسدى ، در سال 369 ه اموال حائر ، اشياء گران‌بهاى خزانه و موقوفات آن را به يغما برد . ضبّهء بن محمد اسدى ، خود را سركرده گروهى از دزدان و راهزنان مىپنداشت و « عين التمر » را مركز خود قرارداد . او همراه با گروهش از آنجا به غارت و چپاول مناطق اطراف و شبيخون به شهرها و راه‌ها و كاروان‌ها مىپرداخت ، زيرا در دوران « الطائع بالله » عباسى ( 363 - 381 ) در شهرها امنيّت و آسايش وجود نداشت . امّا زمامدار آل بويه عضدالدوله ديلمى در همان سال ( 369 ) گروهى از سپاه خود را به عين التمر كه « شفاثه » كنونى است ، به منظور تنبيه و سركوبى ضبّهء گسيل داشت . او ، غافل‌گيرانه به محاصره درآمد و ناگزير شد ، اموال و دارايى و همسر و

--> ( 1 ) . ناسخ التواريخ ، ج 6 ، ص 438 ، در باب مصادره اموال و خزانه حائر توسط متوكّل و تقسيم آن ، ميان سپاهيان خود .