فرزندان خود را رها كند و پا به فرار گزارد تا خود را از لشكريان عضدالدوله ، نجات دهد . ابن اثير ضمن نقل حوادث سال 369 ه دركتاب تاريخ خود ، به دزدىها و غارت‌گرىهاى اين گروه از حرم امام حسين ( ع ) و عقوبتى كه بدين خاطر ضبّهء بدان گرفتار آمده ، اشاره كرده و گفته است : در اين سال ( 369 ) ، عضدالدوله گروهى از سپاهيان خود را مخفيانه به عين‌التمر فرستاد ، در حالى كه ضبّهء بن محمد اسدى در آنجا ، مستقر شده و دزدى و راهزنى را پيشهء خود كرده بود . ضبه ، غافل‌گيرانه به محاصره درآمد و ناگزير ، مال و ثروت و خانوادهء خود را رها كرد و از حلقهء محاصره پا به فرار گذاشت و جان خود را نجات داد . سپاهيان عضدالدوله ، عين التمر را تصرف كردند و مال و منال او را مصادره و خانواده‌اش را اسير نمودند . ضبّهء بن محمد اسدى ، پيش از اين حرم امام حسين ( ع ) را غارت كرده بود و گويا به همين عقوبت ، اين‌گونه مجازات گرديد . « 1 » اين خلاصه‌اى از نهب و غارت حائر مقدس ، در سال 369 ه به دست ضبّهء بن محمد اسدى ، برابر نقل ابن اثير در كتاب تاريخ خود بود ؛ بدون اينكه ما چيزى راجع به جزئيات سرقت و غارت حائر مقدس و خزانه آن به دست اين سارق و راهزن بدانيم و چه بسا كه ما در آينده ، نسبت به توضيح و تشريح اين قضايا ، بيش از گذشته با مشكل مواجه گرديم ، جز اينكه ما با مقايسه رويدادها و سنجيدن بعضى با بعضى ديگر تا حدودى به تشخيص اين حقيقت خواهيم رسيد كه - ظاهراً - تنها به غارت حائر بسنده نشده و دست تعدّى سركشان به ساختمان حائر نيز رسيده و موجب تجديد بناى آن در همان سال گشته ؛ چنان‌كه مشروح آن در فصل « پنجمين

--> ( 1 ) . الكامل فى التاريخ ، ج 8 ، ص 236 ، رويدادهاى سال 369 ه .