سستى و تزلزل پايه‌هاى گنبد افراشته در جهت توجيه تراشيدن ديوارها و كاستن تكيه‌گاه آنها ، گفت‌وگو مىكنند بدون اينكه بدانيم ، چه توطئه‌اى در كاراست و فردا ، چه اتفاقى خواهد افتاد ؟ ! بعد از فرو ريختن سقف حائر در سال 273 ه ، حائر مقدس - حسب ظاهر - به مدّت ده سال ، رو باز بود تا اينكه در سال 283 ه توسط محمد ، ملقّب به داعى صغير ، پسر زيد ، پسرحسن ، پسر محمد ، پسر اسماعيل سنگ چين ، پسر حسن رازدار ، پسر زيد ، پسر جواد ، پسر امام حسن سبط ( ع ) ، پسر امام على ( ع ) ، پسر ابوطالب ( ع ) تجديد بنا شد . اين محمد كه ملقّب به داعى صغير بود ، بعد از برادرش حسن كه داعى كبير خوانده مىشد ، مدت بيست سال « 1 » بر مازندران حكومت كرد و هم او بود كه در دوران معتضد عباسى به ساخت و ساز حرم‌هاى امام على ( ع ) در منطقهء غرى ( نجف اشرف ) و امام حسين ( ع ) در حائر مقدس مبادرت نمود . محمد پسر ابوطالب در كتاب خود « تسليهء المجالس » ، بعد از نقل بازسازى و تعمير حرم‌هاى مقدس در روزگار منتصر عباسى ، در اين خصوص آورده است : تا اينكه داعيان كبير و صغير ، حسن و محمد پسران زيد ، پسر حسن به حكومت رسيدند . سپس محمد دستور داد حرم امير مؤمنان على ( ع ) و حرم امام حسين ( ع ) را بازسازى كنند و بر روى آنها ، سقف بزنند . « 2 » حسن كه به داعى كبير ( دعوت‌كننده بزرگ به سوى دين اسلام ) ملّقب شده بود ، توانست در ماه‌هاى نخست نيمه دوم قرن سوّم هجرى ، شهرهاى مازندران را از پيكرهء امپراطورى عباسى ، جدا كند و دين مقدس اسلام را در ميان مردم ، رواج دهد

--> ( 1 ) . با آنچه از مدينهء المعاجز و تحفهء العالم در صفحات بعد نقل مىكند ، منافات دارد . در آنجا به نقل از اين دو كتاب مدت حكومت رى را هفده سال و هفت ماه ذكر مىكند . [ مترجم ] . ( 2 ) . اعيان الشيعه ، ج 4 ، ص 306 ؛ نزههء اهل الحرمين ، ص 20 ؛ تاريخ كربلاى معلّى ، ص 14 .