فصل سوم : حائر و نخستين تجديد بناى آن ، بعد از سال 193 هجرى ( خلافت امين و مأمون عباسى ) دومين ساختمانى كه برقبر مطهر امام حسين ( ع ) بعد از ويرانى ساختمان نخستين به دستور هارون الرشيد ساخته شد در سال 193 ه بود . اين ساختمان ، مدّت چهل سال و تا خلافت متوكّل عباسى ، نوادهء هارون الرشيد كه در كينه‌توزى ، نسبت به سادات علوى و نابودى كربلا از جدّ خود ، پيشى گرفته بود ، برقرار بود . چه بسا بانى ساختمان دوم ، بعد از مرگ هارون الرشيد ، چنان‌كه برخى پنداشته‌اند ، مأمون عباسى بوده است . زيرا او در دوران خلافت خود ، نسبت به خاندان رسول الله ( ص ) ، اظهار علاقه كرد « 1 » و به حقانيّت علويان ، نسبت به خلافت و جانشينى پيامبر خدا ( ص ) ، اعتراف نمود و امام هشتم حضرت على بن موسى الرضا ( ع ) را به وليعهدى خويش برگزيد و لباس‌هاى سياه را كه شعار بنىعباس بود به پوشش‌هاى سبز رنگ كه شعار علويان بود ، مبدّل ساخت . شيعيان از اين دستور او ، احساس آرامش كردند و نفس راحتى كشيدند و در سراسر دوران وى ، زندگى نسبتاً آسوده و راحتى داشتند . شكى نيست كه در روزگار مأمون ، محل قبر مطهر امام حسين ( ع ) شناسايى و

--> ( 1 ) . [ بايد دانست اين اظهار علاقه و اقدامات وى در اين جهت ، بر اساس دورويى و سياست بود تا بتواند از شورش‌هاى علويان جلوگيرى كند . به شهادت رساندن امام رضا 7 دليل محكمى بر تزوير و دورويى اوست ] .