هركس در شهر رم ( پايتخت ايتاليا ) ، كليساى پطرس مقدس را زيارت مىكند ، به قصد تيمّن و تبرّك و درخواست شفا ، از سنگ‌ريزه‌هاى آن ، خريدارى مىنمايد . از اين جريان معلوم مىشود كه چنين عادات و رسومى در مورد مقدس شمردن بعضى از اشياى مربوط به دين و آئين ، در ميان همهء امت‌ها وجود داشته و دارد و هيچ امتى ، از داشتن اين قبيل عادات و رسوم ، خالى و مبرّا نيست . حتى مىتوان گفت كه نزد امت‌هاى متمدن و پيشرفته اروپايى ، پيش‌تر و فراتر از اينها ، ديده مىشود . با اين حساب ، گفتار كسانى كه از اهداف زندگى انسانى و ساختارهاى دينى آن به شدت فاصله گرفته‌اند ، چه ارزشى مىتواند داشته باشد ! با همهء اينها ، نبايد ترديد كرد كه امثال اين ياوه‌گويان ، با وجود برخوردارى از توانايى بالاى مغالطه و تظاهر به دين و ايمان ، از اين قبيل حقايق علمى روشن و آشكار بىخبرند و تفاوت ميان سجده كردن براى چيزى و سجده كردن بر چيزى را تشخيص نمىدهند . اينان به يقين زرنگ‌تر و زيرك‌تر از اين حرف‌ها به نظر مىرسند ، امّا متأسفانه تعصّب كور ، ميان ايشان و حقيقت فاصله افكنده است . ترديدى وجود ندارد كه گراميداشت پيامبر اكرم ( ص ) و خاندان آن بزرگوار از سوى شيعه و خصوصاً احترام ويژهء شيعيان ، نسبت به امام حسين ( ع ) و سجده بر تربت آن حضرت در پيشگاه خداى متعال ، خُرد و خفيف كردن بنىاميه و هواداران آنهاست . همين واقعيت است كه خشم آنان را برانگيخته و دل‌هاى ايشان را به درد آورده و از همين رو ، عليه شيعه ، فتنه‌جويى و جنگ‌افروزى مىكنند كه چرا شيعيان در پيشگاه خداى متعال ، بر تربت كسى كه بنىاميّهء او را كشته‌اند ، سجده مىنمايند . حال آنكه از ديدگاه اين فرومايگان ، اصالت عربى و گوهر ايمان و گنجينه اسلام و حقيقت دين ، فقط در بنى اميّه [ - نفرين خدا بر آنها باد - ] خلاصه مىشود . حتى