عبد الجواد الكليدار ( مترجم : مسلم صاحبى )

166

تاريخ كربلا وحائر الحسين ( ع ) ( تاريخ كربلا و حائر حسينى ) ( فارسى )

د ) راز سجده بر تربت امام حسين ( ع ) امّا راز انتخاب تربت قبر مطهر ، يا تربت حائر مقدس ، يا نهايتاً تربت كربلاى معلّى ، براى سجده كردن بر آن در نماز ، علاوه بر رواياتى كه در فضيلت و قداست تربت وارد شده و افزون بر اينكه پاك‌ترين ، پاكيزه‌ترين ، خالص‌ترين و مقدس‌ترين تربت در ميان همه تربت‌هاست و اضافه بر اينكه سجدهء بر آن ، موجب شكافتن حجاب‌هاى هفت‌گانه مىشود - و بالاخره فراتر از تمام گفته‌ها و نگفته‌ها - شايد راز و رمز سجده كردن بر تربت با توجّه به جنبه‌هاى روحى و عاطفى ، اين است كه نمازگزار بر سكوى پرواز خود در اوقات پنج‌گانهء نماز ، مصيبت سنگينى را كه از كشته شدن شهيد ، فرزند شهيد و پدر شهيدان به دست آن گروه ظالم و متجاوز ، به دين مبين اسلام وارد شده به ياد مىآورد . از سوى ديگر مكر و حيلهء آنان را نسبت به اسلام و مسلمانان در دوران جاهليّت و حتى پس از گرويدن آنها به دين اسلام به خاطر مىآورد . زيرا اين گروه ظالم و ستمگر در دوران جاهليت خود ، مرتكب قتل حمزه سيّدالشهدا و مثله كردن آن حضرت به بدترين و زشت‌ترين صورت گرديد و با كشتن آن بزرگوار ، بزرگ‌ترين ركن اسلام را شكست . هدف آنان از كشتن حمزه سيّدالشهدا ، قلع و قمع دعوت و رسالت الهى از پايه و اساس بود ؛ لذا مسلمانان ، تربت قبر او را به مثابهء شعارى براى خود قرار دادند و به آن ، تبرّك جستند و از آن ( به اذن خداى متعال ) ، طلب شفا كردند تا ياد او را جاودان سازند . وقتى اين گروه ياغى و متجاوز ، به دين مبين اسلام گرويد ، به كشتن امام حسين ( ع ) دست زد تا بنياد نبوّت و پيامبرى را بركند . زيرا آن روز ، نبوت و پيامبرى ، غير از حسين بن على ( ع ) ، بازمانده‌اى نداشت . آنان مىپنداشتند با كشتن امام حسين ( ع ) ، پيامبرى و دعوت اسلامى هر دو به طور هم‌زمان از بين مىروند و چون