فصل پنجم : حائر ، زمين مبارك و تربت مقدس آن فضيلت كربلا و قداست تربت آن در دين مبين اسلام در دين حنيف اسلام به سرزمين كربلا ، بيش از هر نقطه ديگرى از كرهء زمين ، شرافت و امتياز داده شده است . لذا كربلا ، سرزمين برگزيدهء خداوند ، سرزمين مبارك و مقدس الهى ، سرزمين فروتن و متواضع در پيشگاه خداى متعال شمرده شده است . همچنين حرم امنِ مبارك ، حرمى از حرم‌هاى خداى متعال و پيامبر او ( ص ) و قبهءالاسلام كه خداوند مؤمنان را همراه نوح پيامبر ( ع ) در ماجراى طوفان ، به بركت آن نجات داد و از مكان‌هايى كه خداى متعال ، دوست دارد در آنها پرستيده شود و بالاخره سرزمينى الهى كه تربتش شفابخش است « 1 » ، خوانده شده است . البته اين ويژگىها و نظاير آن ، كه همگى به كربلا تعلق گرفته ، به هيچ نقطه ديگرى از سراسر كرهء زمين ، حتّى كعبه معظّمه - چنان‌كه از نظر خواهد گذشت - تعلق نگرفته است . بىگمان بعد از واقعه عاشورا تا به امروز ، مقايسه كربلا و كعبه بر زبان شاعران و

--> ( 1 ) . كامل الزيارات ، صص 267 تا 272 .