قلم نويسندگان ، جارى شده و با شيوه و روش‌هاى گوناگون شعر و متن ، راجع به اثبات شرافت و برترى كربلا بر كعبه و قداست سرزمين آن ، بر سراسر كره زمين ، داد سخن داده‌اند . اين سرزمين فرخنده در دين مبين اسلام ، به اين شرافت و عظمت نايل نشده ، مگر به بركت وجود امام حسين ( ع ) . « 1 » چنان‌كه در روايتى ، تصريح شده است : « و شرافتش را به واسطه فروتنى و سپاس‌گزارى در پيشگاه خداوند ، به بركت وجود امام حسين ( ع ) و ياران آن حضرت ، فزونى بخشيد » . « 2 » رواياتى كه در فضيلت و قداست اين تربت ، به دست ما رسيده ، به روايات صادره از امامان معصوم ( عليهم السلام ) منحصر نمىشود . زيرا رواياتى از اين قبيل ، در منابع ساير فرق اسلامى نيز به نقل از دانشمندان و محدثين آنان ، مشهور و زبانزد است ؛ مثلًا همين تربت است كه ابوريحان بيرونى در كتاب « الآثار الباقيهء » خود ، آن را « تربت فرخنده در كربلا » مىنامد . جلال الدين سيوطى نيز در كتاب « الخصائص الكبرى » ، بيش از بيست روايت از راويان بزرگ و مورد اعتماد اهل سنّت ، مانند حاكم نيشابورى ، بيهقى ، ابونعيم اصفهانى و ديگران ، به نقل از « ام‌ّالفضل دختر حارث » ، « ام‌ّسلمه » و « عايشه » همسران پيامبر ( ص ) و « انس بن مالك » ، آورده و اكثراً از ابن عباس ، ام‌سلمه و انس بن مالك نقل شده كه راوى در بيشتر آنها ، اظهار مىدارد : خدمت رسول اكرم ( ص ) رسيدم ، در حالى كه حضرت حسين ( ع ) ، در آغوشش جاى داشت و اشك از ديدگانش جارى بود و خاك سرخى در دست مباركش داشت . راوى از خاك سرخى كه در دست آن حضرت بوده ، پرسش مىكند و

--> ( 1 ) . همان ، ص 271 . ( 2 ) . شهادت امام حسين 7 و ياران او ، سبب مزيد شرافت كربلا گرديد .