عبد الجواد الكليدار ( مترجم : مسلم صاحبى )

144

تاريخ كربلا وحائر الحسين ( ع ) ( تاريخ كربلا و حائر حسينى ) ( فارسى )

لله ان كانت أميهء قد أتت * قتل ابن بنت نبيها مظلوما فلقد أتاه بنو أبيه بمثله * هذا لعمرك قبره مهدوما أسفوا على أن لايكونوا شار * كوا فى قتله فتتبعوه رميما به خدا سوگند ! اگر بنىاميّه ، فرزند دختر پيامبر خود را مظلومانه سربريدند . به يقين ، عموزاده‌هاى او نيز چنان كردند . اين بار به جان تو سوگند ! آرامگاهش را ويران ساختند . متأسف از اينكه با بنىاميّه ، در كشتنش شريك نبودند . به كاويدن در آرامگاه و پاره‌هاى پيكرش پرداختند . شايد دليل عدم تعرض بنىاميّه به حائر مقدس و دست اندازى مكرّر بنى عباس به آن ، اصولًا به موقعيت پايتخت و مركز حكومت ، در هر دوره و دولت باز مىگردد . نبايد از نظر دور داشت كه دورى و نزديكى مركز حكومت هر يك از بنىاميّه و بنىعباس ، نسبت به حائر مقدس ، تأثير ژرف و عميقى بر مقدرات حائر داشته است . زيرا خلافت مستقر در شام ، به واسطه دورى از اين بارگاه در دوران بنى اميّه ، نمىتوانسته بر جريانات حائر و پيرامون آن ، اشراف و احاطه داشته باشد ؛ چنان‌كه بغداد در دوران بنىعباس و به خاطر نزديكى به حائر ، از چنين اشراف واحاطه‌اى ، برخوردار بود . همان‌گونه كه تصميمات اتخاذ شده در شام و بر ضد حائر ، به علت دورى راه ، اغلب اجرا نمىشد ؛ برعكس دوران بنىعباس اين تصميمات ، به دليل نزديكى حائر به مركز خلافت ، سريعاً به اجرا درمىآمد . از همين‌رو ، حائر در دوران بنى اميّه ، دچار خرابى و ويرانى دوران بنى عباس ، نگرديد . بايد اذعان كرد ، نزديكى به بغداد كه مركز خلافت بنىعباس بود ، علت اصلى دشمنى آنها با قبر امام حسين ( ع ) و حائر آن حضرت شمرده مىشود .