عبد الجواد الكليدار ( مترجم : مسلم صاحبى )

121

تاريخ كربلا وحائر الحسين ( ع ) ( تاريخ كربلا و حائر حسينى ) ( فارسى )

محنتش پايان ندارد و حسرت و افسوسش به انجام نمىرسد ، زياد است . آنجا ، پاكيزه‌ترين نقطهء روى زمين است و بيشترين و بزرگ‌ترين احترام را داراست ؛ از اين روى كه فرزند تو و خاندانش ، درآن كشته مىشوند و آنجا ، گوشه‌اى از بطحاى بهشت است . بنابراين هرگاه آن روز كه فرزند تو و خاندانش در آن كشته مىشوند و ( بازماندگان ) در محاصره سپاهيان سران كفر و نفرين قرار مىگيرند ، فرا رسد ؛ سراسر زمين به لرزه در خواهد آمد و كوه‌ها ، كشيده خواهند شد ؛ تكاپو و اضطراب آنها فزونى خواهد گرفت و درياها ، با امواج خروشان خود ، به تلاطم خواهند افتاد و آسمان‌ها ، اهل خود را به جوش و خروش خواهند افكند . چه اينكه براى مظلوميت تو و فرزندانت و بزرگى و عظمت اهانت به ساحت قدسى تو و تلافى خوبىهاى تو با بدى و زشتى ، نسبت به فرزندان و خاندانت ، خشمگين مىگردند و هيچ موجودى نخواهد بود ، مگر اينكه از خداى متعال اجازه خواهد خواست ، به يارى اهل بيت مظلوم و ستم‌كشيده تو بشتابد ؛ همان كسانى كه بعد از تو ، حجّت خدا برآفريدگان او مىباشند . آنگاه خداى متعال مردمى را از امّتت كه كافران ، آنها را نمىشناسند و هرگز باگفتار و كردار و حتّى با نيت خود ، با آن قتل و كشتار همراه نبوده‌اند ، برخواهد انگيخت كه بدن‌هاى ايشان را دفن مىكنند و بر روى قبر سرور و سالار شهيدان در آن ريگستان ، نشانه‌اى قرار مىدهند كه راهنماى حق‌جويان و وسيلهء رستگارى مؤمنان گردد . و هر شب و روز ، صد هزار فرشته از هريك از آسمان‌هاى هفتگانه ، آن تربت پاك را در آغوش مىگيرند و بر صاحب قبر ، درود مىفرستند و پيرامون قبر ، طواف مىكنند و در كنار آن ، به ذكر تسبيح خداى متعال مشغولند و براى زائرانش ، از خداى متعال مغفرت و آمرزش مىخواهند و نام كسانى از امّتت را كه به قصد تقرّب به پروردگار متعال و تقرّب به سوى تو ، آن حضرت را زيارت