وپيكر خونين آنها در دامنهء اين كوه به خاك سپرده شده ، ما را دوست مىدارند وما هم آنها را دوست مىداريم وبر شهادت واز خودگذشتگى آنان ارج مىنهيم ومسلمانان نيز بايد به پيروى از پيامبرخدا صلى الله عليه وآله تا قيامت در حفظ اين ارزش معنوي بكوشند . اين معنى ، با توجّه به اينكه رسول‌اللَّه صلى الله عليه وآله اين جمله را پس از جنگ أحد وبه هنگام مراجعت از سفر حج ودر مراجعت از جنگ خيبر « 1 » فرموده است / مناسب به نظر مىرسد . حركت مشركين به سوى مدينه همانگونه كه پيش از اين آورديم ، مشركان مكّه پس از جنگ بدر ، به سرپرستى أبو سفيان ، تصميم گرفتند تا همهء قواى خود را متمركز كنند وخود را از قيد آنچه به نام محمّد واسلام وجود دارد ، رها سازند . در ضمن به دردهاى عميق خود كه از كشتگان واسراى جنگ بدر در دل داشتند التيام بخشند وبر همان تصميم در سال سوّم هجرت ويكسال پس از جنگ بدر ، پنج هزار نفر جنگجو به فرماندهى أبو سفيان به همراه پانزده نفر از زنان قريش به سرپرستى هند همسر أبو سفيان وبا دويست أسب وسه هزار شتر وهفتصد نفر زره‌دار به سوى مدينه حركت كردند . آماده شدن قريش را عباس عموى پيامبر صلى الله عليه وآله به آن‌حضرت گزارش داده بود ولذا پيامبرخدا در انتظار چنين

--> ( 1 ) . ابن شبه ، تاريخ المدينة ، ج 1 ، صص 80 - 79