محمدصادق نجمى

181

حمزة سيد الشهدا ( ع ) ( فارسى )

يك خانه با هم زندگى كنند ودر اثر اين سخنان بود كه علىبن ابىطالب از اين خواستگارى منصرف شد ! » « 1 » در متن اين حديث ، مانند حديث قبل ، شواهدى بر جعلى ودروغ بودن آن وجود دارد كه اكنون به بعضي از آنها اشاره مىكنيم : 1 . با توجه به مقام وجايگاه معنوي ونبوّت پيامبر صلى الله عليه وآله وروابط خانوادگى ونيز أرادت ومحبّتى كه أمير مؤمنان عليه السلام به آن‌حضرت داشت ، تا آنجا كه عزيزترين ومحبوب‌ترين فرد براي أو بود ، اينها همه ، ايجاب مىكرد علي عليه السلام كارى را كه زمينهء ناراحتى ورنجش آن‌حضرت ودختر گرامىاش را فرآهم مىنمود ، اقدام نكند ويا دست كم ، پيش از اقدام ، با پيامبر خدا صلى الله عليه وآله مشورت وموافقت أو را جلب كند . 2 . در صورت صحّتِ أصل قضية ، چگونه مىشود تصوّر كرد كه پيامبر صلى الله عليه وآله وفاطمه عليها السلام با آن مخالفت كنند ومانند افراد عادى ومتعصّب ، از آن برنجند وخاندان وحى ، قانون الهى ودستور قرآن را در مورد ازدواج ناديده بگيرند ! 3 . وباز در صورت صحّت قضية ، پيامبر صلى الله عليه وآله مىتوانست ناراحتىاش را با خودِ علي عليه السلام مطرح وبه‌طور خصوصي اين مسألهء ساده را حل وفصل كند وآن سخنرانى تند وعلني بر ضدّ

--> ( 1 ) . صحيح بخارى ، ج 3 ، فضائل اصهار النبي ، حديث شماره 3523 - صحيح مسلم كتاب الفضائل ، باب فضائل‌فاطمه بنت‌النبى صلى الله عليه وآله .