ب - مغنىنامه مغنى كجائى بگلبانگ رود * به ياد آور آن خسروانى سرود روان بزرگان ز خود شاد كن * ز پرويز و از بار بد ياد كن مغنى بزن چنگ در ارغنون * ببر از دلم فكر دنياى دون مگر خاطرم يابد آسايشى * چو نبود ز غم با وى آلايشى

--> - ج 2 ) نيز نگاه كنيد » و حال آنكه همين كتاب نوشته خواجو متولد سال 689 و متوفى به سال 753 هجرى است يعنى قبل از ساختمان حمام و فوت مبارز الدين از جهان رفته است - امير مبارز الدين محمد در سال 700 متولد و 765 فوت مىنمايد و ضمنا در 726 هنوز صاحبقران نشده است بلكه در 719 به حكومت يزد و در تاريخ 734 از طرف ابو سعيد ايلخان ملقب به اميرزاده محمد مظفر شده و بالاخره از 736 كه ابو سعيد بهادرخان درمىگذرد شروع بتاسيس سلسله آل مظفر مىنمايد منوچهرى دامغانى هم در 432 فوت نموده است . در اين قصيده وجود : 1 - مبارز الدين 2 - وصف حمام 3 - رقم هفتصد و شانزده ( ديوان منوچهرى ) و رقم هفتصد و بيست و شش ( ديوان خواجو ) و رقم هفتصد و شصت و يا 749 ( فال و حيات حافظ ) 4 - صاحبقران - باعث شده‌اند كه محققين را به‌طورى منحرف سازند كه : اولا به كلى سلب مالكيت از منوچهرى شده باشد . ثانيا چون در قصيده صحبت 760 و حمام و مبارز الدين است بحافظ نسبت دهند زيرا به خواجو نمىخورد - از اديب محترم آقاى مهدى سهيلى استفسار شد تأييد فرمودند كه مسلما از خواجه نيست علىهذا به پيروى از عقيده ايشان اين قصيده جزو قصايد خواجه منظور نگرديد . ضمنا براى مزيد اطلاع محققينى كه در آتيه اقدام بتصحيح و تكميل آثار خواجه حافظ خواهند فرمود متذكر مىگردد - در تاريخ يزد تأليف مرحوم عبد الحسين آيتى بنام آتشكده يزد كه بتاريخ 1317 هجرى در يزد چاپ شده چنين آمده است « پس از 747 امير مبارز الدين در شيراز بناهاى زياد از جمله دروازه سعادت و حمامى كه مشهوريت مملكتى دارد ساخت و خواجوى كرمانى قصيده معروفى درباره آن گفته است » و نيز مرحوم فرصت الدولة شيرازى در آثار عجم اشاره به حمام محتسب كه در محله دزك شيراز بنا شده نموده است . مونس الاحرار كه در 741 نوشته شده آن قصيده را از خواجو و تاريخ يزد كه در قرن نهم توسط جعفرى تأليف شده حمام را در يزد و قصيده را از خواجو دانسته است .