عاقبت فرموذ « 1 » كه يكى مرا پرسيذ كه ابليس كيست ؟ گفتم : تو ؛ از ؟ ؟ ؟ ؟ آنك ما اين ساعت غرق ادريسيم ؛ اگر ابليس نيستى تو هم چرا غرق ادريس نيستى و اگر از ادريس اثرى دارى ترا چه پرواى ابليس است ؛ اكر مىگفتى كه جبرئيل كيست ؟ گفتمى : تو « 4 / 23 » همچنان ملك الاصحاب چلبى جلال الدين رحمه اللّه روايت كرد كه در نوبت اوّل چون حضرت مولانا شمس الدين به قونيه رسيذ « 6 » ، اتّفاقا « 7 » بر سر راه دروازهء حلقه به گوش سه « 2 » درم سلطانى يافت ؛ با خوذ قرار كرد كه وجه « 8 » نفقه اينست ؛ چه « 3 » آن زمان صذ و بيست پول به درمى بوذ و يكتا گردهء لطيف و سپيذ « 9 » به پولى مىداذند ؛ همچنان هر شبى از يك گرده نيمى را خوردى و نيم ديگر را به مسكينى داذى ؛ عليها چون مدّت منقضى شذ و وجوه به پوج آمذ ، پاپوچى پوشيذه عزم شام كرد و روانه شذ « 4 / 24 » همچنان در اوايل شرح الشبابى « 13 » اغلب در بيست روز يا پانزده روز يا ده روز « 14 » بارى افطار مىكرد ، كم « 4 » افتاذى كه در هفت روز يا پنج روز چيزى خوردى و چون عزيمت شام را مصمّم كرده غيبت نموذ ، حضرت خذاوندگار تاريخ سفر او را به حضرت چلبى حسام الدين همچنين « 17 » املا فرموذ كه سافر المولى الأعزّ الداعى إلى الخير ، خلاصة الأرواح ، سرّ المشكاة و الزجاجة و المصباح ،

--> ( 4 / 23 - 4 / 24 ) Z 176 آ - ب B 165 آ K 392 - 393 126 ، II , H ؛ 9 - 58 ، II , T ( 1 ) فرموذ ZK : فرموده B ( 6 ) رسيذ ZK : رسيده B ( 7 ) اتفاقا ZB : اتفاق K ( 2 ) سه ZB : يك K ( 8 ) وجه ZB : - K ( 3 ) چه ZK : - B ( 9 ) و سپيذ K : سپيذ ZB ( 13 ) الشبابى BK : الشباب Z ( 14 ) يا ده روز BZ : - K ( 4 ) مىكرد كم hZBK : - B ( 17 ) همچنين ZK : - B