شعر « 1 » ( رمل ) اين نسب خوذ پوستِ او را بوذه است * كز شهنشاهانِ مهِ پالوذه است مغزِ او خوذ از نسب دور است و پاك * نيست جنسش از سَمَك كس تا سِماك تا به پشتِ آدم اسْلافش همه * مهترانِ بزم و رزم و مَلْحَمَه « 4 » ( 3 / 4 ) همچنان منقولست كه روزى حضرت مولانا فرموذ كه من « 5 » در سنّ هفت سالگى دايم در نماز صبح سورهء إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ ( 108 / 1 ) مىخواندم و مىگريستم ؛ از ناگاه حضرت اللّه از رحمت بىدريغ خوذ به من تجلّى كرد ؛ چنانك بيخوذ شذم ؛ و چون به هوش آمذم از هاتفى آواز شنيذم كه اى جلال الدين ! بحقّ جلال ما كه بعد ازين مجاهده مكش كه ما ترا محلّ مشاهده كرديم ؛ و به شكرانهء آن عنايت تا غايت بندگيها مىكنم و بر موجب ا فلا اكون عَبْداً شَكُوراً ( 17 / 3 ) مىكوشم و مىجوشم ، تا مگر اصحاب خوذ را بجمالى و كمالى و حالى توانم رسانيذن ، چنانك فرموذ شعر ( رمل ) همچو تارى شذ دل و جان در شهود * تا سرِ رشته به من روئى نموذ « 15 » راههاى صعب پايان برده‌ايم ره بر اهلِ خويش آسان كرده‌ايم « 16 » . . . . . . . . . .

--> ( 3 / 4 ) Z 23 ب B 22 ب K 59 16 , I , H ; 97 , I , T ( 1 ) شعر ZB : بيت K - - ( 5 ) كه من ZK : من B ( 4 ) اين . . . ملحمه : NM ج 4 ، ص 339 / 1036 - 1038 ؛ AM 351 / 10 - 11 ( 15 ) همچو . . . نموذ : NM ج 6 ، ص 440 / 2943 ؛ AM ، ص 621 / 1 ( 16 ) راههاى . . . كرده‌ايم : NM ج 3 ، ص 167 / 2947 ؛ AM 269 / 28